insan nereye ait olduğunu bilebilir mi kesinlikle? ne zaman anlar bulunduğu yerle bir bütün olduğunu, ne hisseder; sonunda öğrenebilir mi kim olduğunu? pedrosa, portekizle bunu sormuş okuyucuya. bırakmış bize, ana karaktere, keşfedelim kimliğimizin ters yüzünü. anılarda kaybolalım, şarkılarda arayalım kendimizi diye, işte tam da öyle hissettim. sanki bir yolculuğa çıkmışım, memleketime dönmüşüm gibi; köyümün çiçekleri arasında kaybolmuş, oranın insanıyla bütünleşmişim gibi; öyle güzel, öyle sarı... bu çizgi roman çizimlerden ibaret değil, adeta mekanların havasını kokladım; akşam yemeklerinden bir kaşık aldım, sohbet arasında şaraptan yudumladım. öyle gerçek, öyle içten bir anlatı. kalabalık bir aileden gelmenin en güzel ve en buruk yanı uzun süren ayrılıklardan sonraki büyük buluşmalar. kitapta kendime ve aileme bir yer buldum. ve sana. bana bu kitabı yaşatana.
·
132 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.