Bir kitaptan ne beklediğinize bağlı...
8/10
·720 syf.··
Beğendi
·
2025 1. kitabı
·
9 günde okudu
·
Okunma: 09 Şubat 2025 00:00
Bu kitaba inceleme yazmak için uzun zamandır bekliyordum. Öncelikle kitap fiyatlarının da önemli derecede arttığı bu dönemde gerçek düşüncelerimi aktarmaya çalışacağım merak edenlerine. Kitabın başını okurken, "Aha iyi kız kötü çocuk hikayesi okuyacağım galiba," diye düşünmüştüm. Ama yazarın bu konuda beni yanılttığını söyleyeceğim. Evet kız çok iyi ama klasik bad boy tarzı bir erkek karakterimiz yok. Erkek karakterimiz, yani Johnny Kavanagh bir ragbi oyuncusu ve sakatlığı konusunda herkesten sakladığı sırrı var. Shannon ise aile sorunları olan, babasından delicesine dayak yiyip binbir türlü hakaretler işiten bir genç kızımız. Fakat bu kızımız aynı zamanda akran zorbalığına da maruz kalmış biri. Hem psikolojik hem fiziksel... Shannon akran zorbalığı nedeniyle okulunu değiştiriyor tabii. Bir kaza sonucunda karakterlerimizin yolları kesişiyor ve hikaye başlıyor. Öncelikle bu kitabı sevip sevmemeniz bir kitaptan ne beklediğinize bağlı. Şahsi olarak konuşmam gerekirse, kitabın dünyanın hiçbir yerinde bulamayacağınız, çok da sıradışı bir konusu yok. Ama yazarın kullandığı dil akıcı ve bu da hikayeye merak unsurunu katıyor. Bir yazarın, anlatım şekliyle dünyadaki en klişe kitabı dahi akıcı kılabileceği düşüncesindeyim. Günlük hayatın koşuşturmasından uzaklaşıp, kafanızı dağıtmak ya da reading slumptan kurtulmak adına oldukça güzel bir kitap bana göre. Reading slumtan kurtulmak için oturup da İlyada okuyacak haliniz yok sonuçta. Bir sonraki bölümde ne olacak acaba diyip kendimi durduramadığım anlar oldu. Gereksiz sahneler yok mu, elbette vardı. Ama okurken sırıttığım sayfalar daha fazlaydı diyebilirim. İki karakterin anlaşma biçimi bana tatlı geldi. İlk kitabı okursanız ikinci kitabını da almak zorundasınız çünkü sonu soru işaretleriyle bitti. Seri sevmiyorsanız bence hiç başlamayın derim. Ben ikinci kitapta ne işleneceğini merak ediyorum, bu yüzden hemen ona geçicem. Zaten bildiğim kadarıyla iki serilik bir kitap. Kitabın wattpadden çıkıp çıkmadığını bilmiyorum ama çıktıysa da ben böyle şeyleri pek önemsemem. Platforma karşı bir önyargım yok. Aksine iyi kurgular çıkabileceğini düşünüyorum. Yani yaşım yirmi dört, ben bu kitabı okuyup sevdiysem benim yaşımdaki pek çok insan da sevebilir diye düşünüyorum. Fakat okurken yetişkin gözüyle değil de ergen gözüyle bakmak gerekebilir bazı olay ve diyaloglara. Çünkü karakterlerimiz ergenliğin doruklarını yaşamakta... Onlar bunları yaşarken hormonlarının yükselip alçaldığını görüyoruz derdim ama alçaldığını pek göremiyoruz tabii:) Çok ama çok berbat kitap diyen okuyucuların yorumlarını da okudum bu arada. Valla ben çok daha kötü kitaplar okudum. Bu kitap bana ikinci seriyi okutturuyorsa yeterince kötü değildir. Kitapları karşılaştırmayı sevmem ama ben birkaç inceleme önce Kristin Hanna'dan Gece Yolu kitabını okumuştum ve sinirden ağlamak üzereydim. Her iki kitapta hemen hemen aynı kalınlıkta olmalarına rağmen On Üç'ü Bağlamak da daha çok olay örgüsü olduğunu ve ergen karakterlerin dahi daha mantıklı, tutarlı hareket ettiğini görmek mümkün. Üstelik karakterlerin bir derinliği de vardı öbür kitaba kıyasla. İki puanı bazı sahnelerin gereksiz olmasından ötürü kırdım. Fakat toplasanız iki sahne falan böyledir. Duş sahnesinden sonra yaşanan bornoz krizi ve Johnny Kavanagh'ın gördüğü şey bunlardan biri. Okuyanlar beni anlayacaktır. O sahneler daha farklı yazılabilir ya da farklı yerlere bağlanabilirdi bence. Ama karakterlerin bağlanma stilleri, diyalogları, birbirlerine karşı duygularını gösteriş şekilleri cidden iyi yazılmıştı. Dedim ya okurken güldüğüm pek çok kısım oldu. Benim bu güldüğüm kısımlara eminim ki berbat ya da klişe diyen birileri olmuştur ama arkadaşlar bazen sadece kasmasanız mı acaba ya? Kafamız her zaman betimlemelerle dolu bir rus klasiği okumaya uygun olmayabiliyor ve kabul edelim ki bu tür kitaplar da bir ihtiyaç. Nasıl ki eğlenmek adına film arıyoruz ve izliyoruz, eğlenmek adına kitaplar da okuyabiliriz. Her kitap öğretilerle dolu olmak zorunda değil. Koyu klasikçilerin, bu tür gençlik kitaplarını aşağılarken önce bu düşünce tarzını aşmaları gerekiyor. İkinci kitapta güncelleyeceğim durumu. Umarım hayal kırıklığına uğramayacağım bir serüvenle karşılaşırım. Herkese keyifli okumalar.
Duygu/Düşünce
On Üç’ü BağlamakChloe Walsh · Martı Yayınları · 20241,606 okunma
·
154 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.