‘Madem ki yüreğim çarpmaya devam ediyor, bir şeyler için, birileri için çarpmak zorunda. Sağır olmadığıma göre yeniden çağrılar alacağım. Kim bilir! Belki bir gün yeniden mutlu olacağım. Belki de.. Kim bilir?’
.
Yıkılmış Kadın ve İkinci Cins’ten sonra yeniden Beauvoir okuyacağımı biliyordum, peki okuyacağım eserden bu denli etkileneceğim? Hayır. Sanırım bilhassa Mandarinler gözümü korkutuyordu. O yüzden 2025 okuma grubumuzun listesine eklemek istedim, birlikte okumanın büyüsüyle endişem de silinir diye düşündüm, öyle de oldu~
Simone De Beauvoir, Mandarinler’de bir grup entelektüel arkadaşın İkinci Dünya Savaşı sonrasında yer yer bireysel, yer yer birbirine temas eden hikayelerini anlatıyor. Kuru bir kurguyla yapmıyor bunu, nefes alan bir hikayesi var Mandarinler’in. Felsefeye, özgürlüğe, sadakate, ikili ilişkilere pek çok noktada değiniyor. Kitabı okudukça açılıyor bir çiçek misali. Dokuz yüz sayfadan fazla olan bu kitap ağırlık hissettirmiyor çünkü merak unsurunu hiç elden bırakmıyor.
Görüş ayrılıklarının bir bataklığa dönüştüğü, savaş sonrası gelen rahatlamanın kutlamalar bitince ‘şimdi ne olacak’ endişesine dönüştüğü, aşkın zaman ve mekandan soyutlandığı dolu dolu bir kitaptı.
.
Her ne kadar Beauvoir gerçek kişileri bire bir referans almadığını söylese de okudukça okurun aklında karakterler beliriyor, bunun önüne geçmek de istemiyorsunuz açıkçası~
.
Kitabı okumadan önce Selin Şanbay ile Beauvoir üzerine bir söyleşiyi, Deniz Yüce Başarır ile Filiz Aygündüz’ün Mandarinler hakkındaki podcastini dinlemek bana çok iyi geldi. Okumak isterseniz bir göz atmanızı tavsiye ederim.
.
Peki yazarla tanışma eseri olmalı mı? Buna cevabım hayır olurdu. Simone de Beauvoir hakkında hiçbir şey bilmeseydim (yaşamı, yaşamına etki eden isimler-olaylar ve mekanlar gibi) büyük ihtimalle Mandarinler’den bu denli keyif alamazdım~
.
İlkay Kurdak’ın pek güzel çevirisi, Füsun Turcan Elmasoğlu kapak tasarımıyla ~
·
868 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.