‘Mezarlıkta bir mezar aramak, yabancı biriyle bir kafede, otel lobisinde veya kent meydanında kalabalıkta buluşmaya benzer, her ikisi de aynı bakma ve orada olma biçimini doğurur: Belli bir mesafeden herkes bizi bekleyen o kişi, her mezar taşı aradığımız o mezar taşı gibi görünebilir. Aranana rastlamak için insanlarla mezarların arasında dolaşmak, karşılaşma anına dek sabırla beklemek gerekir.’
.
Joseph Brodsky’nin Su Seviyesi kitabını okuduğumda içimde Venedik’te olma arzusu doğmuştu. Brodsky, Venedik sokaklarını arşınlarken o hafifliği hissetmiştim ben de. Valeria Luiselli de Brodsky’nin izinden gidiyor ama tek bir mekana değil hayatını mekanlara bölüyor sanki.
Bolca düşünüyor, bolca hatırlıyor ve olanca şeffaflığıyla flanör ruhuyla anlatıyor içinden geçenleri.
Tüm yolculuklar gibi başladığı yerde bitiyor..
.
Kayıp Çocuk Arşivi, Kalabalıkta Yüzler ve Bana Sonunu Söyle’den sonra farklı bir üslupla buluştuğum Valeria Luiselli, yine beni etkiliyor ve yola çıkmayı düşündürüyor bana. Bu sadece kendi içimde bir yolculuk olsa bile~
.
Seda Ersavcı çevirisi, Nazlım Dumlu kapak tasarımıyla ~
·
1.153 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.