‘Hayat bir soğutucuya benzer, zamanın nesneler üzerinde bir etkisi vardır; tırmanıştayken, kopmuşken değerli neyin varsa süt gibi ekşiyip bozulur. Dönüşte tedavi görmüş olsan bile çok önemli bir şeyinin, kolun ya da gözün gibi bir şeyin eksik olduğu hissini yaşarsın, hayata koltuk değnekleriyle devam etmeye mahkummuşsun gibi gelir.’
.
Kendi bedenine veda etmeye hazırlanan kahramanımız nihayet varış noktasına ulaşır ve şöyle der: ‘El Zapotel’e nihayet ölmeye geldim.’ Bundan sonrası anılar, gerçekler, hayaller, yaşayanlar ve ölüler arasındaki yoğun sis bulutu olur. Ne o karar verebilir yaşadıklarının gerçekten mi yaşanıyor olduğuna, ne de biz. Belirsizlikle beraber mekanın ıssızlığına da bulaşırız. Görünür olan tek şey ise sondur.
.
Edebiyatçı bir aileden gelen yazar Mateo Garcia Elizondo, bir bağımlıyı içinde bulunduğu tüm o duygu değişimleriyle anlatabilmeyi başarmış Kız’la Randevu’da. Oldukça karanlık olmasına karşın tek oturuşta bitiveren bir akıcılıkta üstelik.
.
Roza Hakmen çevirisi, Nazlım Dumlu kapak tasarımıyla ~
·
1.338 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.