Gönderi

07.02.2025
9/10
·430 syf.··
2025 2. kitabı
·
14 günde okudu
·
Okunma: 07 Şubat 2025 00:00
Bir öneriyle başladığım bu kitapta anlatılan, nietzsche ve bir doktor arasındaki sohbetler aracılığıyla bize varoluş felsefesi hakkında görüşler sunan; doktorun tedavisini okuyacakken aslında doktorun tedavisine dönüşmüş olaylar dizisi. Kitaptaki bir çok yerde altını çizdim, çizilecek kadar güzel ve akıcıydı. Hayatınızda yer edinecek cümlelerdi. Kitabı okumadan önceki sizle okuduktan sonraki sizin bir olmayacağını kanıtlayacak cümlelerden. Bir kısımda “umut kötülüklerin en büyüğüdür” diyordu. Bu sözden sonra nasıl umuda her zaman olduğu gibi yaklaşabilirsinizki örneğin? Açıkçası okurken doktora sinir oldum. Hareketleri, davranışları beni gıcık ediyordu. Beni sinir etmesi o karakteri ne kadar güzel ve detaylı yazdığı anlamına geliyor. Başka türlü kurgu bir karaktere nasıl herhangi bir duygu besleyebilirsiniz ki?Olması gereken ve olmak istediği karakterler hakkında bunalıma girmiş birisini okuyoruz. Benim şahsi görüşümse elindekilerin kıymetini bilmeyen, aptal white erkek. Kitaplarda ana karakterle empati kurmak çok daha kolaydır fakat bu kitapta; kitap boyunca düşündüğüm, empati kurduğum kişi doktorun eşi oldu. Aslında benim onu daha çok anlayabilmem, ana karakterler dışında yan karakterlerle de empati kurulmasını sağlaması ve kurgusunu tam oturtması anlamına geliyor. Olayın, kurgunun içine çekiliyorsunuz. Kurgusunun akıcı ve kesintisiz devam ettiğini söylemiştim ve bir kısım buna dahil değil, evet kitap mutlu sonla bitiyor. Fakat mutlu sonla bitmesi için uğraşılmış gibi geldi. Kitap yaşanan olayları yaşanma zamanlarına göre anlatıyor. Bir ileri bir geri gidiş yok. Geriye gidişler sadece hatırlama da aa evet şöyle olmuştu diyerekten daha fazla ileriye gitmiyor. Dahil olmayan kısımsa bir yerde bu sırayla devam etmemesi. O kısmı atlıyor ve daha sonrasında o kısmı söylüyor. Atlanan kısım, kitap hep dediğim şeyle devam ettiği için ben de kopukluk hissi yarattı. Daha farklı şekilde o sahne bize anlatılabilir ve daha sonra detaylarını sonraya anlatmaya bırakabilirdi. 1 yıldızı o kısımdan kırdım çünkü şaşırmaktan ziyade kopmuş ve yamalanmış hissi uyandırdı. Uzun zamandır okumak isteyip bir türlü başlayamama sendromumdayken okumadığım zamanlar acaba devamında ne olacak? Diye sizi çağıran bir kitaptı. Felsefik düşüncelerle harmanlanmış roman sevenler için ideal bir kitap
Nietzsche AğladığındaIrvin D. Yalom · Ayrıntı Yayınları · 202469,9bin okunma
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.