Ahmet Ümit'e alıştım artık sonu şaşırtıcı biten polisiye yazarına yani. Katili bir noktada bize gösteriyor fakat bunu okuyucuya onun çok masum bir şekilde betimlemeyerek. Sonuçta ise katilin bambaska biri olarak çıkışının bizi şaşırtması işten bile değil. Ancak bu romanda katili ilk gördüğüm anda anladım çünkü yazarın önceki eserlerinde karşılaştığım üç şüpheli veyahut iki şüpheli mantığı yoktu, tek bir şüpheli vardı. Haliyle ben de o şüpheliyi görmezden gelip diğerleri üzerinde bir dakika kafa yorduktan sonra hemen anladım ki anlaşılması o kadar da zor değildi. Ama Nevzat Amirin gözünden bakarsak katilin o şahıs olması bir hayli şaşırtıcı olmalı. Her şeyiyle güzel bir kitaptı.