Beyaz Geceler ( SPOİLER!!!)
Hani bir kitap okursunuz. O kitabı, çoğu kişi “normal bir kitap” olarak nitelendirir ancak siz; anlatılan olayları ya da içindeki alıntıları , hayatınızın bir dönemi ya da içinde bulunduğunuz zaman dilimi ile bağdaştırırsınız. Ve o kitap sebepsiz en sevdiğiniz kitap oluverir. İşte 
Beyaz Geceler benim için öyle bir kitap oldu.
“… sırf bunun için yaratılmadı mı o
Bir anlığına da olsa,
Yakın olmak için senin yüreğine?..”
Kitabın içerisinde kitaba adını veren Beyaz Geceler’den sonra Başkasının Karısı ve Yatağın Altındaki Koca, Noel Ağacı ve Nikâh, Haysiyetli Hırsız ve Yufka Yürekli isimli öyküler de yer almaktadır.
Beyaz Geceler’de; hikaye Petersburg’un beyaz gecelerinde geçen dört geceyi anlatıyor. Ana karakter, adını bilmediğimiz ancak yazarın kendisini bize “Hayalperest” olarak tanıttığı bir genç var. Bu gencimiz toplumdan soyutlanmış, içine kapanık ve hayal dünyasında yaşayan bir adamdır. Yani kelimenin tam anlamıyla yapayalnız. Bir gün, köprüde ağlayan genç bir kadın olan Nastenka ile tanışır. Uzun bir süre sonra birisiyle konuşma ve kendini anlatma imkanı bulur Hayalperest. Kendisinden de sürekli bu şekilde bahsetmekte zaten. Kendisinin bir hikayesinin olmadığını söylemesine rağmen kitap sayfalarından dökülen kelimeleriyle hikayesini okuyoruz. İkinci gecede Nastenka’nın hikayesini okuyoruz. Kör nenesiyle yaşayan Nastenka, gelir olması için evlerinin üst katını kiraya verdikleri gence aşık olmuştur. Bir gün tüm cesaretini toplayarak yaşadığı hayattan kurtulmak için nereye giderse onunla gideceğini söyler. Kiracı genç adam bunun mümkün olmadığını söyler geri döneceğini söyleyerek beklemesini ister. Nastenka onu gerçekten bir yıl boyunca bekler ancak kendisinden bir haber gelmez. Birlikte geceler boyunca birbirlerine arkadaşlık eden Hayalperest ile birlikte kiracı gence mektup yazmaya karar verirler. Ancak bu sürede Hayalperest gencimiz ona derin bir aşkla bağlanır ama bunu Nastenka’ya söyleyemiyor. Buna rağmen mektubu yazarlar. Tam cesaretini toplayıp aşkını Nastenka’ya itiraf ettiği gece beklenmedik bir sürpriz karşısında koca bir hayal kırıklığına bulanır. Sevdiği kadın mutluluğunu başka birinde bulurken, o yalnızlığına geri döner.
Dostoyevski, Beyaz Geceler’de yalnız bir insanın umutlarını, aşkın ve dostluğun bir anlık mutluluk getirdiğini, ancak gerçeklerin her zaman hayallerle örtüşmediğini gösterir. Hikâye, aşkın masumiyetini ve insan ruhunun kırılganlığını dokunaklı bir şekilde işler.
Beyaz Geceler benim için öyle bir kitap oldu.
“… sırf bunun için yaratılmadı mı o
Bir anlığına da olsa,
Yakın olmak için senin yüreğine?..”
Kitabın içerisinde kitaba adını veren Beyaz Geceler’den sonra Başkasının Karısı ve Yatağın Altındaki Koca, Noel Ağacı ve Nikâh, Haysiyetli Hırsız ve Yufka Yürekli isimli öyküler de yer almaktadır.
Beyaz Geceler’de; hikaye Petersburg’un beyaz gecelerinde geçen dört geceyi anlatıyor. Ana karakter, adını bilmediğimiz ancak yazarın kendisini bize “Hayalperest” olarak tanıttığı bir genç var. Bu gencimiz toplumdan soyutlanmış, içine kapanık ve hayal dünyasında yaşayan bir adamdır. Yani kelimenin tam anlamıyla yapayalnız. Bir gün, köprüde ağlayan genç bir kadın olan Nastenka ile tanışır. Uzun bir süre sonra birisiyle konuşma ve kendini anlatma imkanı bulur Hayalperest. Kendisinden de sürekli bu şekilde bahsetmekte zaten. Kendisinin bir hikayesinin olmadığını söylemesine rağmen kitap sayfalarından dökülen kelimeleriyle hikayesini okuyoruz. İkinci gecede Nastenka’nın hikayesini okuyoruz. Kör nenesiyle yaşayan Nastenka, gelir olması için evlerinin üst katını kiraya verdikleri gence aşık olmuştur. Bir gün tüm cesaretini toplayarak yaşadığı hayattan kurtulmak için nereye giderse onunla gideceğini söyler. Kiracı genç adam bunun mümkün olmadığını söyler geri döneceğini söyleyerek beklemesini ister. Nastenka onu gerçekten bir yıl boyunca bekler ancak kendisinden bir haber gelmez. Birlikte geceler boyunca birbirlerine arkadaşlık eden Hayalperest ile birlikte kiracı gence mektup yazmaya karar verirler. Ancak bu sürede Hayalperest gencimiz ona derin bir aşkla bağlanır ama bunu Nastenka’ya söyleyemiyor. Buna rağmen mektubu yazarlar. Tam cesaretini toplayıp aşkını Nastenka’ya itiraf ettiği gece beklenmedik bir sürpriz karşısında koca bir hayal kırıklığına bulanır. Sevdiği kadın mutluluğunu başka birinde bulurken, o yalnızlığına geri döner.
Dostoyevski, Beyaz Geceler’de yalnız bir insanın umutlarını, aşkın ve dostluğun bir anlık mutluluk getirdiğini, ancak gerçeklerin her zaman hayallerle örtüşmediğini gösterir. Hikâye, aşkın masumiyetini ve insan ruhunun kırılganlığını dokunaklı bir şekilde işler.·
175 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.