Aslında bu kitap daha önce bitmişti ama kendi yoğunluğumdan yorumunu yazamamıştım.
Yazar bu kitabı bir kendine yardım kitabı olarak tasarlamış. İçerisinde farklı yaklaşımlardan uygulamalar var. Çözüm odaklı yaklaşımın mucize sorusuyla başlıyor. Sonra çocukluk çağı yaralarını bulmaya yönlendiriyor okuyucuyu. Burada iki tür yasdan bahsetmiş. Biri kaybedilen çocukluğun yası, biri hayali kurulan ebeveynin yası. Bu kısmı çok beğendim. Gerçekten de hayalini kurduğumuz ebeveyn ve kaybettiğimiz çocukluğun yasını tutmadığımızda yakınma modunda takılı kalabiliyor ve bu günü kaçırabiliyoruz. Bu kısımda yası tuttuktan sonra kabulle birlikte ebeveynle ve çocuklukla yeniden bağ kurma kısımları anlatılmış. Bu kısımda da içinizdeki çocukla bağlantı kurmaya ve ona ebeveynlik yapmaya yönelik uygulamalar var.
Daha sonra sık karşılaşılan problemlerle baş etme yöntemleri ile devam ediyor. Duygu regülasyonu, sağlıklı sınırlar, pozitif duygu ve anılarla temas, İçimizdeki farklı yanlar, kronik utanç, suçluluk ve eleştirel iç ses diğer bölüm başlıklarını oluşturuyor.
Kitabın temelde kullandığı yaklaşım ise Polivagal teori. Bu teori ile ilgili kavramları ve yöntemleri tanıttığı bir bölüme de içerikte yer verilmiş.
Ben genel olarak kitabı beğendim. Kendine yardım kitabı olarak kullanıldığında farkındalık sağlayacak uygulamalar faydalı olabilir. Bende uygulamaları yaparak okudum kitabı ve bir çok yerinde farkındalık kattı diyebilirim. Kendine yardım kitabı sevenlere rahatlıkla önerebilirim. Pişman olmayacağınız bir kitap olacaktır.
·
274 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.