Makbule Duran Mucuk
@Makbuss007
Psikolojik Danışman
Çukurova Üniversitesi PDR-Aksaray Üniversitesi Pdr Yüksek Lisans- Akdeniz Üniversitesi Pdr Doktora
Antalya
74 okur puanıMayıs 2021 tarihinde katıldı
Annem Öldü Mü? – Vigdis Hjorth
Bu kitabı bitirdiğimde ilk hissettiğim şey üzüntü değil, şükürdü.
Hem bir anne olarak hem de bir evlat olarak kendi annemle olan ilişkimi düşündüm. Elbette her ilişkide kırgınlıklar, yanlış anlaşılmalar, söylenemeyen sözler vardır. Ama bu kitapta anlatılan görülmeme, duyulmama ve yok sayılma hissi öylesine ağırdı ki sayfalar boyunca içim sıkıştı.
Yazar, bir çocuğun yalnızca fiziksel ihtiyaçlarının karşılanmasının yeterli olmadığını; anlaşılmaya, görülmeye ve duygularının kabul edilmesine ne kadar ihtiyaç duyduğunu çok çarpıcı bir şekilde anlatıyor.
Kitabı okurken zaman zaman kendi çocuklarımı düşündüm. Bir anne olarak beni en çok sarsan şey, onların bir gün kendilerini bu kadar yalnız ve değersiz hissedebilecekleri ihtimaliydi. Çünkü bazen çocukların en çok ihtiyaç duyduğu şey çözüm değil, gerçekten görülmektir.
Bu kitap bana bir kez daha şunu hatırlattı:
“Çocuklar anne babalarının mükemmel olmasına değil, duygularının fark edilmesine ihtiyaç duyar.”
Bitirdiğimde anneme karşı daha fazla minnet, çocuklarıma karşı ise daha fazla farkındalık hissettim.
️ Bazı kitaplar hikâye anlatır, bazıları ise insanın kendi hayatına ayna tutar. Bu kitap benim için ikinci gruptaydı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İçimdeki Müzik – Sharon M. Draper
“Bir insanın sesi çıkmıyor diye söyleyecek sözü yok sanmayın.”
İçimdeki Müzik, serebral palsi nedeniyle konuşamayan Melody’nin hikâyesini anlatıyor. Ancak kitap aslında engellilikten çok, insanların önyargılarıyla ilgili. Melody konuşamıyor olabilir ama etrafındaki birçok insandan daha derin düşünüyor, daha fazla hissediyor ve daha çok şey biliyor.
Bu kitabı okurken en çok şu soru üzerinde düşündüm: İnsanları gerçekten ne kadar tanıyoruz? Bir kişinin görünüşüne, konuşmasına ya da fiziksel yeterliliklerine bakarak onun potansiyelini ne kadar kolay sınırlandırıyoruz?
Bir psikolojik danışman gözüyle bakınca kitap; empati, kapsayıcılık, özel gereksinimli bireylerin eğitimi ve aidiyet duygusu üzerine güçlü mesajlar veriyor. Melody’nin yaşadığı dışlanma, birçok çocuğun okul ortamında yaşadığı görünmez yalnızlığı da hatırlatıyor.
Kitabın en etkileyici yanı, okuyucuyu acındırmaya çalışmaması. Aksine Melody’nin zekâsını, mizahını, öfkesini ve hayallerini görmemizi sağlıyor. Böylece onu “engelli bir çocuk” olarak değil, sadece “bir çocuk” olarak tanıyoruz.
Puanım: 9/10
Kitap bittiğinde aklımda kalan cümle:
“Herkesin içinde duyulmayı bekleyen bir müzik vardır.”
