Kız’la Randevu ~ Mateo García Elizondo
Merhaba sevgili kitapseverler; Yalnızlığın en derin yerinde bir randevu… Peki, kimi bekliyor insan? Ölümü mü, kendini mi, bir kaçışı mı yoksa bir Kız’ı mı? (Kız’ın kim olduğunu söylemeyeceğim okuyunca çok şaşıracaksınız)
Bu roman, ölümle dans eden bir zihnin, sonsuz bir boşlukta kaybolma arzusunu ve orada huzuru bulma umudunu anlatıyor. Karakterin, sessizlikle dolu dünyadasında, görünmez bir elin izinde sürüklendiği bu yolculuk, insan ruhunun en karanlık köşelerine okuyucuyu sürüklüyor.
Peki, bu yolculuk bir sona mı varır, yoksa asıl varış hep o randevuda mı gizlidir?
Bir kafa karışıklığı, zihin çılgınlığı, havada uçuşan metaforlar.. seviyorum böyle kitapları.
Roman boyunca, karakterin zihni, sanki bir labirentin dar koridorlarında yankılanan adımlarıyla ilerliyor. Fakat burada labirent, yalnızca zihinsel değil; aynı zamanda varoluşun, kayboluşun ve kaçınılmaz sona doğru çekilişin bir metaforu. Gerçekle hayalin sınırları arasındaki bu yolculuk, bana Güray Süngü’nün eserlerini anımsatan bir içsel karmaşa hissi yarattı.
Ben anlatınca size de öyle bir his geldi mi?
Süngü’nün eserlerinde daha keskin, bazen ironik ve absürt tonlar ağır basarken, Elizondo’nun anlatımında daha karanlık, ağır ve melankolik bir akış var. Ama ruhsal karmaşa ve çıkışsızlık hissi açısından benzer bir tat yakaladım ben.
Bazı randevular sıradan değildir. Kiminde, insanın kendi zihni masanın diğer ucunda oturur ve cevabı bulunamayan sorular fısıldar. İşte bu da öyle bir randevu. Masadaki sessizliğin ardında saklanan, insanın kendine bile itiraf edemediği bir boşlukla yüzleştiği bir randevu.
Herkese keyifli okumalar dilerim, sevgiyle
·
94 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.