Bu kitabı okuduğumu bile unutmuştum. Çok zaman olmuş. Bana faydası olmuştu, içindeki bir depresyon testini yanıtlamıştım ve çokkk ağır depresyon içinde olduğum çıkmıştı. Ki öyleydi de. Hakkını vereyim, okurken bana daha iyi hissettirmişti. Özelikle şimdi tam hatırlayamadığım bir sayfası çok etkili olmuştu. Gerçeği, öznel yargılarımızla nasıl büktüğümüz mealinde bir kısımı okuyunca ''Evet ya, bende bunu yapıyorum demiştim'' ve farkına varmanın şifası ile çok iyi hissetmiştim. Fakat daha sonra kitap beni biraz sıkmıştı. Çünkü içinde neredeyse her durum için bir tablo önerisi var. Ve bu kadar çok tablo olmasıda bir stres yaratıyor :) Ama okuduktan çok zaman geçtiği için zihnim evrildiği için kitabın mantığını şu şekilde özetleyebilirim.
Düşünün ki bir rüya gördünüz, O rüyayı gördüğünüz an ona inanırsınız. Ama o rüyayı gündüz gözü ile birine anlatırsanız çok saçma görünebilir. İşte kitap en özet çıkarımla bunu yapıyor. Yapmış olduğunuz eylemler ''öznel kalıplarınız'' sebebi ile gerçekçi görünebilir. Hadi o kalıpları kendinize yazarak anlatın ( tablo çizerek ) bakalım kendinize söyledikleriniz ne kadar inandırıcı ? İşte özet olarak yaptığı bu. Yani kendinizi, kendinize sorgulatıyor. Tabi bunu inanmış/söylemiş olduğunuz düşünceler ile yapmış oluduğunuz eylemleri yan yana koyarak yaptırıyor. Dediğin ile yaptığın tutuyor mu değerlendirmesi içinde, eylemleriniz ile düşünce kalıplarınızı kağıt üzerinde yaklaştırıp, inançlarınızı değiştiriyor. Çünkü eylemleri yapan sizsiniz ! Yani daha özetle, ayinesi işidir kişinin, lafa bakılmaz durumunu ustalıkla ama biraz uzatarak yapıyor.
Şifa veren bir kitap ama bir süre sonra tekrara giren ve bence biraz fazla uzatılmış bir kitap. Daha kısa anlatılmlarla, okuyucunun zekasına güvenilerek, daha basite indirgense bence şimdi olduğundan bile çok daha ünlü olurdu.
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.