:) Kitabın son bölümüne geldiğimde şunu düşündüm. Bir romanı zar atarak yazdığınızı düşünün. Kahramanınız kitabın yarısına kadar hep ''altı altı'' atsın, yarısından sonrada hep ''bir bir'' atsın. Yani, şans üstüne şans ile yarıya kadar gelip, şansızlık üstüne şansızlıkla kitabı bitirdiğinizi düşünün. Bana göre hayatın rassallığı ile çok paralel değildi. Ama yinede romanlar hoş oluyor. Böyle romanlar bana kadınların örgü örmesini anımsatıyor. Hani örgü örerken zihin başka şeyle ilginlenmez ve dinlenir ya, bu romanlarda aynen onun gibi. Laf olsun, torba dolsun kitabı. İnsana bişey katmayan, sadece zihinsel detoks yaptıran bir kitap. Kafa dinlemek isteyenler okuyabilir.
14 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.