Kitabın ilk 40 sayfası "Bu ne anlatıyor?" diye sorgulatıyor insana. Hakikaten ilk kırk sayfası gitmiyor ve okumak da insanın içinden gelmiyor. Ama kırktan sonra kitap okuyucuyu öyle bir içine çekiyor ki bu defa da tek solukta okumaya sürüklüyor. Böyle ikilemli bir kitaptı. İlk kırk sayfa dışında ben çok beğenerek okudum.
İki tane Cornelis olması da yine ilk etapta beyni bir yakmıyor değil ama sonrasında Cornelislerden birinin diğerinin vaftiz oğlu olduğunu anlıyoruz. Vaftiz babası Cornelis, oğluna bir kutsal kitap bırakıyor. Cornelis bu kitabı alıp çekmeceye koyuyor ve mektupları da aynı çekmecede saklıyor. Ancak gizli bir gözetleyici oşan komşu Boxtel tüm bunları dürbünüyle izliyor. Boxtel tam bir hain ve Cornelis'in başına da türlü işler gelmesine sebep oluyor. Zavallı Cornelis binbir emekle hazırladığı Siyah Lale soğanlarını yetiştirmeye fırsat bile bulamadan hükümet tepesine biniyor. Kitap bu konu üzerinde ilerlerken bir de Rosa adında bir kadınla tanışıyoruz. Cornelisin mahkumiyetinde Rosa ona iyi mi geliyor kötü mü, okuyunca göreceksiniz. Acaba Cornelis idam edilecek mi, Boxtel Cornelis'ten soğanları çalabilecek mi, Siyah Lale kimin adını alavak diye merak içinde biten bir roman oldu.
Biz tahlil grubumuzla okurken kitabın son cümlesi üzerine epey de konuştuk.
Size de sorayım, "Sizce insan bazen mutlu olduğunu söylemekten bile korkar hale gelir mi?"
Tavsiye ederim, okuyunuz.
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.