Felsefe tarihinin bir bütün olarak baştan sona okunması ne derece doğru bir yöntem tartışılır. Bununla birlikte antik yunandan modern batıya değin işlenen ontoloji, epistemoloji ve etik gibi ana başlıkların seyrini görmek keyifli. Ancak bu okuduğumuza felsefe tarihinin kritiği demek daha doğru olur. Macit Gökberk'in anakronik taraftarlığını isimlere giydirme çabası kitap boyunca zihnimi tırmaladı. Daha önce çeşitli vesilelerle tanışmamış olsam temelden yanlışa düşeceğim bir fikir sistemi inşası sezdim. Kitabın neden kant ve alman idealizmiyle bittiğini de anlamadım. Kitabın telif tarihinde esere alınacak muhtelif görüşler ve temsilcileri de var halbuki.
Velhasılı kitap bende kekremsi bir tat bıraktı. Felsefe tarihini parçalayarak okumanın ve bu şekilde ilerlemenin daha faydalı olacağı kanaatindeyim. Presokratik dönem için elzem bir tavsiye. Dönemin meşhur isimlerinin fragmanları Türkçeye çevirilmiş durumda. Mutlaka okuyup, metnin neyi söylediğini, neyin metne söyletildiğini ayırt etmek durumundayız. Yoksa okuduğumuz şey felsefe tarihi değil felsefe tarihi kritiği olacaktır. Tabi zihnen peşin hükümlü bir tutumun taraftarı olmayı umursamıyorsak durum farklı.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.