Oyunbaz- Wulf Dorn
“ Acın ne kadar uzun sürerse beni o kadar çok hatırlayacaksın.”
“ Gerçek olan şuydu: İnsanlar kötüydü ve diğerlerini ömür boyu pişmanlığını duyacakları şeylere sürüklüyorlardı. Hırs ve nefretin hüküm sürdüğü bu sinsi, kötü ve riyakâr dünya insana başka seçenek bırakmıyordu.”
“ Sevgi tuhaf bir şey Jan. Ancak kaybetme tehlikesiyle karşı karşıya kaldığında uğrunda savaşmaya başlıyorsun.”
Psikiyatr Jan Forstner bir gün beklenmedik bir anda, kimden geldiği belli olmayan güller alır. İlk başta güllerin, kitabını okuyan bir hayranınından geldiğini düşünen Jan bir süre sonra kasabadaki korkunç cinayetler ile evinin kapısına bırakılan imzasız mektuplar ve hediyeler arasında bir bağlantı kurar. Ona sırılsıklam aşık olduğunu itiraf eden, hiç tanımadığı bir kadından telefon aldığında da her an takip edildiğinin farkına varır. Ve en kötüsü, bu kadını durdurmanın hiçbir yolu yoktur.
Wulf Dorn kitabevine gittiğimde çokça adınu duyduğum ve okumamın söylendiği bir yazardı. Kaleminin ve kurgularının çok iyi olduğunu duymuştum. Ama bilirsiniz okunacak o kadar kitap vardır ki sıra bir türlü ona gelmez. Geçtiğimiz gün hava o kadar kasvetliydi ki ne okusam diye kitaplığıma bakarken elim direkt bu kitaba gitti. Gerçekten söylendiği kadar varmış. Elime aldığımda sayfalar akıp gitti bayağı sürükleyiciydi. Konusundan üstten bahsettiğim üzere saplantılı bir karakterin aşk adı altında takip etmesi, uğrunda cinayetler işlemesi, mektuplar göndermesi onun hastalıklı ruhunu keşfetme isteğinizi arttırıyor. Olaylar zinciri ilmek ilmek gerilimle örülüydü. Size en beğendiğim sahneden küçük bir kesit bırakmak isterim. Kitaptaki baş karakter işlediği cinayeti kilisedeki papaza itiraf eder. Düşünsenize papazın yanındaki kabinin içinde bir kadın cinayet işlediğini söylüyor. Ve bunun bir kez yapıldığında çok kolay bir iş olduğunu vurguluyor. Bir kabin kadar yakınınızda böyle bir hastalıklı sorunlu bir bireyle başbaşa olduğunuzu düşünmek çok ürpertici değil mi? O sahnedeki gerilimi çok beğendim. Kabinde olduğu için kim olduğunu görememesi, birden kalkıp hızla giderken hiç bir ipucu bırakmaması, papazın böyle bir durumda etik gereği bunu sır olarak saklaması çok etkileyici bir kısımdı.
Gerilim kitabı okumak isterseniz hem kalemini hem kurgusunu beğendiğim bu kitaba şans verin. Ben yazarın tüm kitaplarını okumayı düşünüyorum. Keyifli okumalar
·
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.