Çünkü insanın yaşamı, malının çokluğuna bağlı değildir. Îsâ onlara şu benzetmeyi anlattı. Zengin bir adamın toprakları bol ürün verdi. Adam kendi kendine, ne yapacağım, ürünlerimi koyacak yerim yok diye düşündü. Sonra, şöyle yapacağım dedi. Ambarlarımı yıkıp, daha büyüklerini yapacağım. Bütün tahıllarımı ve mallarımı oraya yığacağım. Kendime, ey canım, yıllarca yetecek kadar bol malım var. Rahatına bak, ye, iç, yaşamın tadını çıkar diyeceğim. Ama Tanrı ona, ey akılsız dedi, bu gece canın senden istenecek. Biriktirdiğin bu şeyler kime kalacak? Kendisi için servet biriktiren ama Tanrı katında zengin olmayan kişinin sonu böyle olur.
İncil
İncil·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.