Selam sana maceracı!1000Kitap
𝙂𝙚𝙘𝙚𝙣𝙞𝙣 𝙣𝙖𝙨ı𝙡 𝙗𝙞𝙧 𝙠𝙖𝙧𝙜𝙖𝙨̧𝙖𝙙𝙖𝙣 𝙞𝙗𝙖𝙧𝙚𝙩 𝙤𝙡𝙙𝙪𝙜̆𝙪 𝙤̈𝙣𝙚𝙢𝙨𝙞𝙯𝙙𝙞, 𝙝𝙚𝙧 𝙯𝙖𝙢𝙖𝙣 𝙨𝙖𝙗𝙖𝙝 𝙤𝙡𝙪𝙧𝙙𝙪.
Konusu: Eira Morwen ailesi ile yaşayan genç bir kız. Bir gün annesi ve kardeşi Kona ile Gümüştepeye, büyükannelerine gidiyorlar. Burada Eira kardeşi Kona ile yürüyüşe çıkarken, büyük bir köprü buluyorlar. Ve Eira merdivenleri çıkmaya karar veriyor. Aşağıya indikten sonra aynı dünyada olmadığını ve başka dünayaya ışınlandığını anlıyor. Bundan sonra ise tanıştığı insanlar ile arkadaş olup evine geri dönmenin yolunu arıyor. Ancak her şey sanıdığı kadar kolay değildir. Kendi dünyasına gitmek için sevdiği kişiyi -Nos'u- feda etmek zorundadır.
Spoiler var!
Selam size maceracılar! Bu cümleyi aşırı derecede çok sevdim. Ve bundan sonra incelemelerimde özel olarak kullanacağım bir hitap bulacağım. Bizim sembolümüz haline gelsin diye.
Sevmediğim kitaplara inceleme yazmakta o kadar zorlanıyorum kii *ağlayan emoji* Ama merak etmeyin her detayına kadar size bu kitabı neden sevmediğimi anlatacağım.
! İnceleme çok uzun olduğu için, eğer bunların hepsini okumak istemiyorum, kısa tut diyorsanız, incelemenin sonuna gidin. Orada kısa şekilde neden sevmediğimi anlatacağım.!
Öncelikle ben Damla'yı çook seviyorum arkadaşlar. Gerek booktube'r, gerek arkadaş gibi, gerek bir dost gibi ve diğerleri olsun, çok seviyorum. Çok anlayışlı, samimi ve tatlış biri. Onu bir yazar gibide seveceğimi düşünmüştüm ama maalesef öyle olmadı. Ama yinede imza gününe gitmek istiyorum (hangi yüzle istiyorsun diye sorarsınız şimdi hshshsha)
Kendisi mükemmel bir insan olduğu için kitabıda öyle olur sandım...
Kesinlikle yazarını seviyorum diye, kötü kitabı övmeyeceğim!! Kötüyse, kötüdür bunu söylemenin yazara bir saygısızlığı yoktur!
Şidmi geçelim detaylı inceleme kısmına *Bismillah*
Sevdiğim şeyler... Ee aslında yoktu AHHSHSHAH. Ya aslında kitaba puanım 4,5 falan ama sırf Damla'ya saygım ve emeği yüzünden 6 verdim :D
Ya ne bileyim işte beni kitaba bağlayan hiçbir şey olmadı. Mesala benden kitap tavsiyesi alsalar bu kitap hiç aklıma gelmez. Ne çok kötü diyebileceğim bir kitap ne de çok iyi.
-Sevdiğim şeylerden biri, bu kitap diğer fantastiklerden biraz farklı. Bir büyü yapmak istiyorsanız diğer kitaplardaki gibi el, kol hareketleri yapmanıza gerek yok. Zihninizde düşünerek de bunu yapa bilirsiniz. Belki böyle fantastik kitap vardır ama ben daha önce okumadım.
-Bazı kitaplarda olduğu gibi bizi drama boğmuyordu. Karakterler hep iyimser düşünüyordu ve hep bize umut vaat ediyordu. Böyle oturup ağlayacağınız bir olayda yok zaten.
-Çoğu kitaplarda okuduğumuz gibi bad boy erkek karakterler yoktu. Nos bad boy olmayan çok iyi karakterdi bence. Sevdiğini kıskanıyor ama 'sen benimsin' de demiyor.
-Yine bazı kitaplarda olduğu aile dramı (çok şükür) yoktu. Gerçekten bu son yıllarda çıkan kitaplarda o kadar aile dramı varki, bir yerden sonra insan bıkıyor. Bu kitapta ise Eira'nın çok güzel ve sevimli ailesi vardı. Diğer karakterleri saymıyorum, sadece ana karakteri sayıyorum. Yoksa Nos'un babası...
Evettt şimdi gel gelelim sevmediğim kısımlara. Sevmediğim şeyler çok olduğu için biraz sıkıla bilirsiniz :D
-Olayları anlatımı iyi değil.
Şöyleki ben kitaplarda, bazı geçmiş olayları ve ya karakterlerin hayatlarında ki bazı dönemleri kitap içinde ara-ara öyrenmeyi severim. Ama kitabın daha ilk sayfalarından Eira ailesinden, geçmişinden, babasına olanlardan anlatmaya başlıyor. Bu daha ilk sayfalardan kitaptan sıkılmamı sağladı. Ve ya Nos, Marlo, Zaina'nın hayat hikayeleri olsun. Birden bire oturdular Eira için anlatmaya başladılar. Yahu niye birden bire herşeyi lop diye anlatıyorsun. Kısa kısa kendini bize açarak göster her şeyi. Daha tam tanımadığın birine neden herşeyi anlatasınki değilmi?
-Aynı şeyden çok kez bahs etme.
Kitaptaki olaylar ilk başlarda o kadar tekrar ediyordu ki neredeyse hiçbir şey öğrenemedik. Zaten ne olduysa sona doğru oldu ama onları da anladımmı muamma. Eira ilk sayfalardan kaybolana kadar babasını anlattı...Bi ara o kadar baba dedi ki, kendi babamı özledim gittim sarıldım ahahshssh.
-Ana karakterin ağlak olması.
Öncelikle ben Damla'nın her şeye göğüs geren ve çok güçlü karakter yazdığını düşünmüştüm. Tamam şimdi düşüne bilirsiniz, ağlamanın neresi güçsüzlük. Evet değil. Her insan ağlaya bilir, bu güçsüzlük değildir. Amaa iki dakikadan bir de ağalayamazsın! Her olayada ağlayamazsın! Hep kaybolduktan sonra Eira böyle: 'dizlerimi kendime çekip ağladım. sessizce ağladım. haykırarak ağladım.' Böyle şeyler işte. Ve en absürt olan şeyde başta her şeye ağlayan karakterin, sonradan yırtıcı bir canavarı “korkusuzca” öldürmesi. Tamam...
-Mantık hatalarının aşırı derecede olması.
Şöyle ki kitap başlı başına bir mantık hatası hsshhs. O kadar çok varki anlatsam bitmez. O yüzden söylemiyorum. Siz okuduğunuzda zaten görürsünüz.
-Karakterin aşırı rahat olması.
Eira o kadar rahattı ki sonunda ben onun yerine endişelendim varya. İlk defa tanıdığı birinin evinde mışıl-mışıl uyumasımı, sadece 5 saatdir tanıdığı insanların evinde sabah kahvaltı hazırlamasımı. Tamam sonuncuya yardım severlik diye bilirsiniz. Ama bu yardımseverlik değil ki!! İnsan tanımadığı birinin evinde değil mutfağa girmek, buzdolabını açmaya bile çekinir lan AHHSHSHAH
Bide diğer mantık hatası yan karakterlerin mal olması. Ya kim 2 gündür tanıdığı biri için, kitap bulmaya uzak şehire gider, onun için o kadar para harcar, canını tehlikeye atar. Nereden biliyorsun yalan söylemediğini, belki sizi kandırıyor. Şimdi de Marlo doğrucu dersiniz ama alakası yok olayla.
-Gerçek olmayacak kadar absürt olaylar.
Ya inanamazsınız ama bir ayıyı, Eira'nın Marlo'nun omzuna çıkması ve bağırması ile korkuttular. Yemin ederim bu sahne hayatımda okuduğum en saçma sahnelerden biriydi shshhshahaa
-Karakterin birden bire âlim olması.
Eira bazı yerlerde -daha yan karakterlerle tanışalı neredeyse 2 gün oluyordu- yan karakterler hakkında sanki onları 1 yıldır tanıyormuş gibi konuşmaya başlıyordu. Şimdi o sahneyi bulup buraya yazardım ama gerçekten üşeniyorum. Bundan sonra diğer incelemelerde mutlaka hangi sayfa olduğunu yazacağım. Sorry ;)
-Kitabın bana hiçbir duyguyu geçirememesi.
Normal zamanlarda bir kitap dram kitabı olmasa bile karakterlerin geçmişi hakkında konuşurken birazda olsa üzülürüm her zaman. Ama inanın bu kitapda üzücü sahne okurken kılım bile kıpırdamadı. Duyguların hiçbiri bana geçmedi. Arkadaşlar arasında olan o bağıda hiss etmedim zaten. Genellikle bu kitabı arkadaşlık kitabı diye överler.
Ve sonda olan olay da, yani Nos'un ölmesi. Tamam bu beni belki üzerdi ama arkadaşlar zaten bu kitabı okuyanlar onun gerçekten ölmediğini anlıyor. Onun geri geleceğini anlamayan biride ne bileyim, gitsin kitabı baştan okusun. O yüzden üzülmelik bir şey yok. Mutlaka 2ci kitapta gecelek zaten.
-Zamanın birden bire değişmesi.
Kitapta aşırı garip bulduğum şöyle bir şey vardı. Mesala bir yerdeler işte oturmuşlar. Eira'nın karşındaki karakter ile konuşmasını okuyoruz. Anlatım şimdiki zamanda geçiyor. Bi diğer cümleye geçiyoruz birden bire mekan ve zaman değişti. Yani tam olarak nasıl anlatamam maalesef ama siz okurken zaten anlarsanız. Yani arada bir boşluk ve ya satır arası bile yok. Diğer cümle direkt gelecek zamana ışınlanıyor.
*Kısacası: Gereksiz anlatılan olaylar, absürt sahneler, aşırı çok mantık hataları, olayların kötü anlatımı, karakterlerin yetersizliği, anlamsız betimlemeler bu kitabı sevmememi sağladı.*
Söylemek istediklerim daha çok ama bu kadarı yeterli diye düşünüyorum. Yazarken elim ağrıtdı :D
Hatta şöyle ki kitabın sonunda ki iki hikaye, ne anlama geldiklerini anlamasam bile, kitapdan güzeldi. Gerçekten hhshahas.
Bu kitabı 
Veronika kuşum ile birlikte okuduk. Ve onunda kitabı benim gibi pek sevdiği söylenemez. Hatta kitabı sıkıldığı için daha bitiremedi.
Tekrar söylediğim gibi Damla'yı hala seviyorum. Kitabını sevmemem bir şeyi değiştirmez. Ama kitaba çok büyük umutlarla başlamıştım :)
İkinci kitabı okurmuyum? Belki bi ara ama uzun bir süre okumayı düşünmüyorum.
Tavsiye edermiyim? Bunu söylemeyeceğim maalesef çünkü Gümüş Yürek herkesin seveceği bir kitap değil. Belki siz seversiniz.
Görüşmek üzere. Yol sizden yana olsun>3
Veronika kuşum ile birlikte okuduk. Ve onunda kitabı benim gibi pek sevdiği söylenemez. Hatta kitabı sıkıldığı için daha bitiremedi.
Tekrar söylediğim gibi Damla'yı hala seviyorum. Kitabını sevmemem bir şeyi değiştirmez. Ama kitaba çok büyük umutlarla başlamıştım :)
İkinci kitabı okurmuyum? Belki bi ara ama uzun bir süre okumayı düşünmüyorum.
Tavsiye edermiyim? Bunu söylemeyeceğim maalesef çünkü Gümüş Yürek herkesin seveceği bir kitap değil. Belki siz seversiniz.
Görüşmek üzere. Yol sizden yana olsun>3·
3.712 Gösterim
7 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
dershanedeydim o yüzden bakamadım ama şimdi geri geldim. kitaba cidden büyük umutlarla başladım ve 100. sayfadan sonra büyük bir istikrarla o umutlar yerin dibine girdi (artı büyük tepki aldım 😎) bence yazara olan sevgini incelemeye karıştırmaman çok iyi bir davranış. dediğin çoğu şeye katılıyorum, gerçekten iyi bir şekilde ifade etmişsin kendini. tek katılmadığım kısım aile dramı 🙉 eira'nın babasının ölümüne kastığı dramdan gına gelmişti. dramatik bir sahneye dönsün diye durduk yere babasından bahsedip duruyordu. mantık hatalarını gören okurlara sarılmak istiyorum 🫂 i am not alone!!
ellerinize sağlık çok güzel bir inceleme olmuş. yalnız şunu demeden geçemeyeceğim, ayıyı korkutma sahnesi kitap içindeki en mantıklı sahne olabilir. zira ayılar, yüksek sesten ve kendinden büyük şeylerden korkarlar. bir gün ayı saldırısına uğrarsanız haberiniz olsun dkwkfkwkr
Ayı sahnesi aslında mantıksız değil. Vahşi hayvanlar kendilerinden daha büyük görünen ve daha fazla ses çıkaran şeylerden korkarlar ve kaçarlar. Onun dışında incelemeye tamamen katılıyorum👌🏻.
B.N.Ş26
Gönderi Sahibi
Yani biliyorum korkarlar ama daha önce böyle garip sahne okumadığım için öyle geldi. Teşekkürler!
Yol bizden yana felan değil okuma isteğim 0 gerçekten. Bitirmek istemiyroum ama sırf alıntı attığım ve kendime 'bu sene alıntı attığın kitapları son sayfasına kadar okuyup alıntı çıkarmalisin' diye şart koştuğum için okuyorum. Damlayı ben de severim ama kitaba karşı hiç beklentim olmadı. Açık söylemek gerekirse Damla, Adora'dan daha iyi bir kurgu yazar diye düşünüyordum doğrusu ve hiç beklediğim gibi değildi.. Adora benim gözümde 7-8 ama Damla 5 bile değil.. üzgünüm ama Damla'nın karakteri ne kadar iyiyse kitabı da bir o kadar vasat
Reklam
