Bu kitabı okumadan önce Necip Fazıl Kısakürek'i hiç tanımıyormuşum. Kitapta kendi hayatını o kadar güzel anlatmış ki okuyanlar bilir bir otobiyografi ancak bu kadar güzel olabilir.Bir insanın bu dünya için bir derdi olmalı ama ne? Sorusunu soruyor kendine, işte bu sancılar içinde kıvranırken bu sorusuna cevabı Abdülhakim Arvasi Hazretlerinde bulan Necip Fazıl'ın iç dünyasının sıkıntısından kurtulup huzura kavuşmasını ve o zamanın İstanbulunu okuyorsunuz. Okurken diline hayran kalıp, bolca tefekkür ediyorsunuz.
*Sen oku, dedi; her şeyden evvel oku! Amma okumaya başlamadan evvel bil, ne okuyacağını bil!
*Her şeyi o türlü kaybettim ki, Allah'ı kazandım.
*Allahtan başka her yakınlık, temelsiz bir vehimden ibaret.
*"Garibiz; her yerde, her şeyin içinde ve herkesin ortasında garibiz... Vatanımız burası sanmayın!.. Ve bu gurbet Allah hasretinden başka hiçbir şey değil... Her şeye ve herkese uzaklığın da aks-i dâvâsı o, Allah... Yakın olan o, ama biz farkında değiliz."
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.