Bazı kelimeler insanın sırtındaki yükü alır, bazıları ise bir cümlede koskoca bir dünya kurar. “Sen bilirsin” mesela… Ne tartışmaya yer bırakır, ne de açıklama bekler. Sıfır sorumluluk, sonsuz huzur. Kim nereyi isterse orada dursun, neyi severse onun peşinden gitsin. Kendi yolumda yürümek varken, başkalarının yollarına taş koyacak değilim.
İçsel dinginlik, susarak kazanılan bir zaferdir. Kimseye ses yükseltmeden, kimseyle hesaplaşmadan, sadece içinden “olduğu kadar” diyerek geçmenin hafifliği… Bugünlerde o kadar sık kullanıyorum ki bu kelimeyi. Belki de gerçekten öğrendim; kavga çıkmasın diye değil, gerçekten umursamadığım için. “Sen bilirsin” deyip geçiyorum, çünkü cümlelerin değil, sessizliğin içinde daha çok huzur var.
Cuma Bozkurt
Cuma Bozkurt7 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
"Kelimelerini yükselt, sesini değil. Yağmurdur çiçekleri büyüten bu gök gürültüsü değil." Mevlana Selam ve muhabetle.
