Junji İto bu sefer farklı hikayeler üzerinden Özür Dileme konsepti ile ilgili bir eser ortaya koymuş.Bu mangasında hikayesi biraz yüzeysel kalmasına rağmen yine aynı şekilde çizimlerinden keyif alarak okudum.
Junji İto'nun en sevdiğim tarafı ise,mangalarında korkunç karakterlerinin gölgelendirmelerini ve çizimlerini çok iyi yapabiliyor olması.Normal karakterler ve korkunç olanlar ile bir karşılaştırma yaparsanız çizimlerinin çarpıcı şekilde bir değişikliğe gittiğini ve o normal karakterlerdeki yumuşak çizgilerin,korkunç karakterlerde muazzam bir detaya ve keskin hatlara girdiğini görebilirsiniz.Normal olanlar ve ürpertici olanlar arasında bir zıtlık ve yoğunluk oluşturarak, asıl odaklanılması gereken yere dikkati çekebilmesini sağlıyor bu durum.
Ek olarak,karakterlerini bazen çerçevenin dışına çıkarıp okuyucu ile iletişime sokması,okuyucu ile samimi bir bağ kurabilmeyi başarıyor bence.Kendisi bunu çoğunlukla manganın açılış ve kapanış kısımlarına yerleştiriyor ki,okuyucu üzerinde gayet pozitif bir etki bıraktığına inanıyorum.En azından benim için gayet hoş geliyor bu durum.