Ne olursa olsun, bu da içine bir kez düştükten sonra durmaksızın sürdürmeyi isteyeceğiniz bir roman.
.
.
İlksöz: Hikâyenin sonrasında ne oldu.
Bilmiyorum, belki okudun, belki okumak için sabırsızlanıyorsun, belki de ilk defa adını duyduğun kitabı gördün fotoğrafta. Üstelik bu zamanda hâlâ paylaşımlarda fotoğrafı görüp sadece beğenen birisi de değilsin. Paylaşımdaki yorumları okuyan birisin, ne mutlu bana.
Kitabının yorumunu okumaya başladın. Ama senden istediğim bir sey var, bütün dikkatini, tüm algını bu yorumuma vermelisin. Kafandakileri iyice boşalt, etraftan duyduğun sesleri kulaklarından uzaklaştır ki beyninin içinde farklı düşünceler oluşmasın. Elindeki cep telefonunu bir yere bırak diyeceğim ama büyük bir ihtimalle bu yorumu telefondaki uygulamadan okuyorsun. O nedenle telefonu tut bırakma ama sıkıca tut ve o telefonun dışındaki bütün olaylardan dışla kendini. Hazırsan başlıyorum.
Uzun zamandır Calvino okumamanın verdiği özlem ve heyecanla kitaba başlıyorum. Bir bakıyorum yazar benle konuşuyor, odaklan diyor. Elimdeki kitaba daha bir sıkı sarılıyorum çünkü severim dördüncü duvarı yıkanları. Hikâye başlayınca karakteri kafamda oluşturup bir sonraki bölüme geçiyorum keyifle. Ama o ne, artık hikâyenin kahramanı benim. Çünkü önceki bölümde okuyup devam ettiğim hikâyenin devamı yok. Kitaptaki okur, kitabı okumaya başlayıp sonraki bölüme geçince bir bakıyor ki baskı hatası var ve sonraki bölümler hep ilk bölümü tekrarlayıp duruyor. Böyle bir durumda kalsanız ne yaparsınız (yok öyle ekitap okurum vb, demeyin, basılı kitabın güzelliğinden bahsediyoruz). Benim yapacağım da sizinki ile aynı diye düşünüyorum; kitabı aldığım yere gider hatasız bir kitapla değiştiririm. Kitaptaki okur da, yani ben, aynısını yapıyor. Ama verilen kitap da hatalıysa ... Bir de okur, yani ben, benim gibi hayatında sadece tek kitabı (çocukken Polyanna'yı, bu kadar da olmaz deyip) bırakmış ve okuduğu her kitabı merakla okuyan ve hikâyenin devamını hep okuyan bir okuyucu ise yani her hikâyenin devamını merak eden biriyse ... Hikâyenin devamı diye alınan her kitap yeni bir hikâyenin girişi ise ...
.
Düşünsene, bir kitabı okumaya başlıyorsun, kahraman sen yani okur oluyor ve hikâyenin devamını bulmak için çabalıyorsun. Okudukça editör oluyorsun, yazar oluyorsun, yazara tutkulu bir okur oluyorsun, kitabı tartışacak yeni okur oluyorsun, oluyorsun da oluyorsun. Bir hikâyenin peşinde bir kitabın yayım sürecini de görüyorsun okuma sürecini de okuduklarını paylaşma surecini de. (yetmiyor polisiye bile okuyorsun.) Keyiften keyife geçiyorsun.
.
Seni bilmem ama benim şahaserlerim sayılıdır. Şaheser tanımım da şöyle: bir kitabı okurken, daha okurken yani kitap bitmeden hatta yarısına bile gelmeden, ben bu kitabı bir daha okurum diyorsam o kitap benim şahaserlerim arasına giriyor. Kurgusuna ve Calvino'nun zekasına hayran kaldığım bu kitabı sana da öneririm. Oku, oku da gör ki ne yazarlar neler yazmış, edebiyatın keyfine ulaş. Sağlıcakla. Kitapla.
.
.
.
Sonsöz:
Sadece giriş cümlesi olan bir roman yazmak isterdim; okunduğu sürece başlangıcın gücünü yansıtan, beklentinin bir nesneye dayanmadığı bir roman.
.
.
.
·
83 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.