Gemilerde o kadar büyük olduğu, güçlü rüzgârlar tarafından sürüklendiği hâlde, dümencinin gönlün nereye isterse, küçücük bir dümenle o yöne çevrilirler. Bunun gibi, dil de bedenin küçük bir üyesidir ama, büyük işlerle övünür.
Düşünün, küçücük bir kıvılcım koca bir ormanı tutuşturabilir. Dil de, bir ateş, bedenimizin üyeleri arasında bir kötülük dünyâsıdır. Bütün varlığımızı kirletir. Cehennemden alevlenmiş olarak, yaşamımızın gidişini alevlendirir.
İnsan soyu, her tür yabanıl hayvanı, kuşu, sürüngeni ve deniz yaratığını evcilleştirmiş ve evcilleştirmektedir. Ama dili, hiçbir insan evcilleştiremez.
Dil, öldürücü zehirle dolu, dinmeyen bir kötülüktür. Dilimizle, Rabbî babayı överiz. Yine dilimizle, Tanrı'ya benzer yaratılmış insana söveriz. Övgü ve sövgü aynı ağızdan çıkar. Kardeşlerim, bu böyle olmamalı. Bir pınar aynı gözden tatlı ve acı su akıtır mı? Kardeşlerim, incir ağacı zeytin ya da asma incir verebilir mi? Bunun gibi, tuzlu su kaynağı tatlı su veremez.
İncil
İncil·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.