2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Aslında cümleler bilgece ve üzerine düşünülmüş ama ağır bir melankoli var. Gitmedi. Hâlbuki 2012 de okumuştum bu kitabı. Gençken melankoli çekilir bişeymiş demek ki. Şimdi başım götürmüyor.
"Kadınları düşünüyordum;
dünyaya yaklaştıkça benden kopanları. Dantel örer gibi duvar örenleri, yüzü acı kabul etmeyenleri, boyaların ardına gizlenen, acılarını put yapıp acıktığında yiyen, daha da ileri gidip bizzat put olmak isteyenleri..."