Selamlar Sevgili Kitap Dostlarım...
Bir hikayede kahramanın adı önemli midir? İsimler unutulsa da hikaye unutulmaz. Bu hikayenin kahramanı siz olacaksınız diyor Sevgili Esra Uzun bir #novella ile okuruna sesleniyor.
#mezarlıkkoleksiyoncusu
Keşkelerin, yarım kalışlarını, umutların, vazgeçişlerin hikayesini kaleme almış yazarımız. İstemiş ki çoğumuzun çok da yabancısı olmadığı insani duyguları yaşayan bir karakteri okurken biz de kendimizden bir parça bulalım.
🩶 İsimsiz kahramanımız küçük yaşta anne babanın ayrılması, yatılı okula gönderilmesiyle yaşadığı dışlanma duygusunu hep en derininde yaşadı. İlk babasıyla başladı zihninde öldürüp gömme olarak geliştirdigi savunma mekanizmasını, kimleri kimleri gömdü, annesi, kokusunu bile çok sevdigi ananesi, babaannesi, bir türlü açılamadığı lise aşkı Rüya... ismini vermişti ona, üniversitede açılamadığı kız arkadaşı o da Hayal'di. Hayatını birleştirdiği Efsun' da terketti onu. Neden hep terkedilendi!!! Cevabını bulamadığı karmaşık bir soruydu bu!
🪽Martıların çığlıklar atarak uçtuğu deniz kenarında kayalardan aşağı bıraksam kendimi diye düşünürken Merhaba! sesiyle irkildi döndü baktı, şövalesine manzara çizen bir ressam, hüzünlü gün batımını çizdiği resmine onu dekor yapmak için izin istiyordu, onda hüznü görmüştü, çizebilir miydi? o durdu ressam çizdi, bitirince bir de tavsiyesi vardı ressamın...
♡
"Önce kendinle barış! İçinde affetmediğim ne varsa affet o zaman mutsuzluğa aksesuar olmak yerine umutla yeşeren çiçek olursun...
Sizce tuttu mu bu tavsiyeyi. #hadiokuyalım
♡ Hangisini temizlemek daha zordu bilemedim. Kan ve can bağın olan insanları affetmek mi yoksa dış kapının dış mandalı olanları mi?
Kitaplar ışığınız olsun