İtalyan yazarın otobiyografik eseri GİBİ BİR ŞEY. Yani tam olarak otobiyografi değil ama biraz da öyle gibi. Ruhsal gelgitlerini aktarmış yazar. Bugün ak dediğine yarın kara diyebiliyor. Tutarlı bir insan değil yani. Mutsuzluğu ve çok yükseklere çıkma gayesini kendisine görev edinmiş gibi. Ne olursa olsun mutlu olmuyor, ne olursa olsun amaçlarından vazgeçmiyor. Başarılı mı? Kime göre, neye göre...
Zaten yazar da kendini bir gün başarılı bulurken bir gün başarısız buluyor. Tanrıya inançsızlığı bile öyle bence. Her ne kadar ateist gibi yansıtsa da kendini, bana bu inancı geçmedi. Bence içinde bir Tanrı inancı vardı, sadece biraz sitemkardı ona karşı ve o yüzden Tanrı'ya atıfta bulunduğu cümleleri vardı.
Yazar kendisini bitik bir adam olarak görenlere cevap veriyor finalde. Yazar amaçlarını yol edinerek yürümeye devam edeceğini, yaşamak istediğini söylüyor. Ölümü reddediyor. Ama bir gerçek var ki mutluluk onu hiçbir zaman bulmayacak gibi görünüyor.
Hızlı okunacak bir kitap değil bence. Ben beş günde okudum. Yazarın gelgitleri bunalttı biraz.
·
601 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.