By the Time You Read This - I'll Be Dead - Kitap Yorumuİnceleme
"Başarısızlıkların ve hataların. Hepsi yakana yapışır. İçine işler ve kanserli bir hücre gibi büyüyerek seni hayattan bezdirir."
Hiç yaptığınız şakaların nereye varabileceğini düşündünüz mü? Kelimeler göründüğünden daha güçlüdür. Birine sadece ufak bir şaka olarak gördüğünüz bir sözcük o kişinin bardağı taşıran son minik damlası bile olabilir aslında.
Küçük yaşlardan beri akranları ve yetişkinler tarafından sözlü ve fiziki zorbalığa maruz kalan 15 yaşındaki Daelyn için hayatı artık gerçekten yaşanılmayacak boyuta gelmiştir. Daelyn, daha öncesinde 2 kere hayatına son verme girişiminde başarısız olmuştur. Psikolojik destek almasına rağmen yaşadığı sıkıntıların üzerine yenileri eklenmeye devam ederken Daelyn hayatından vazgeçme yolunda daha kararlı hâle gelmiştir.
'Işığın-İçinden' isimli bir siteye kaydolan Daelyn, site üzerinden 23 günlük bir geri sayım başlatıyor. Bu 23 günde hem başka gençlerin yaşadığı kötü deneyimleri onlar adına anonim olarak paylaşıyor, hem de bu zaman diliminde hayatında neler olup bittiğini bize aktarıyor. Ayrıca bu sefer başarısız olmak istemeyen Daelyn, int*har teşebbüsünde kullanılan yöntemlerini detaylıca araştırarak başarı yüzdesini arttırmaya çalışıyor. Biz de bu süreçte içinde ve hayatında yaşadıklarını, hayatının nasıl şekillendiğini, çevresindekilerin göremediklerini okuyoruz.
Kitabın konusu hakkında biraz bilgim vardı ama beni bu kadar tetikleyeceğini hiç tahmin edemediğim bir içerikle karşılaştım. Kitabı yarım bırakmak istemediğim için daha kısa sürede okuyup kurtulmak istedim bir noktada. Gerçekten yer yer mide bulantısı hissettiğim, kendi anılarıma dair de hoş olmayan hatıraların canlandığı bir hâle geldi benim için.
Kitabın yazılma amacının gerçekten bilinçlendirmek için yazıldığını düşünüyorum. Yazarın kendi hayatına dair bir bilgim yok ama bir yandan kendi yaşadığı buna benzer deneyimlerden de esinlendiğini düşünüyorum çünkü gerçekten bu konuda kötü tecrübesi olan kişilerin daha farkındalık sahibi olduğunu görüyorum. 15 yaş radikal kararlar almak için çok küçük bir yaş. İnsanın kendisine, hayata karşı bir şans daha vermesi gerekiyor. 1 ay içinde bile nelerin olabileceğini, hangi fırsatları kaçırabileceğimizi bilmiyoruz. Yine de karakter ile empati kurabiliyorum. Bu tür deneyimlere maruz kalan, zorbalık mağduru olan pek çok kişi için hayat gerçekten karanlık bir filtre ekliyor sanki gözümüzün önüne. O anda yaşadığımız, yaptığımız her şey içinden çıkılmaz gibi hissettiren bir hâle bürünüyor.
Kitap her ne kadar zorbalığın ne boyutta olursa olsun insanların hayatını mahvettiğini, nelere yol açabileceğini bize gösterse de kitabı tavsiye etmekten kaçınıyorum. Bu kitabı karakterimizin olduğu, 15 yaşında okumayı düşünüyordum ama iyi ki o zamanlar almamışım diyorum. Kitap içerisinde çok fazla tetikleyici unsur bulunduruyor. Sadece kızın yaşadıklarını okumakla kalmıyoruz aynı zamanda farklı kişilerin hayatlarını da okuyoruz. Bunlara ek olarak da kötü örnek oluşturabilecek bilgilendirme yazıları sunuyor. Bunların hepsi gerçekçi aslında. Bazen birilerinin en eğlendiği yaşlarda, başkaları hayatıyla mücadele ediyor.
İçerisinde gerçekçilik bulundurduğu için de özellikle 18 yaş altında okunmasını hiçbir şekilde tavsiye etmiyorum. Bu tür melankolik düşüncelerde olan ya da karakterle benzer süreçlerden geçmiş olan kişiler için de hoş olmayan tetikleyici bir hikâye olabileceğini düşünüyorum. Ayrıca kitabın başında bazı unsurlar belirtilmemişti, bunların da başta belirtilmesi iyi olurdu diye düşünüyorum. Bunlar dışında kitabın sonunda kişilerin yardım alabileceği bağlantılar bırakılması güzel bir düşünceydi.
Kitabı bilinçlenmek için daha fazla kişinin okumakla kalmak yerine kendinde bir değişim yapmasını diliyorum. Küçük yaşlarda, okullarda akran zorbalığı çok fazla var ve bunların başlaması için çok büyük etkisi gözüken olaylar olması gerekmiyor. Ayrıca bu durumlarda yetişkinlerin daha bilinçli bir destek sağlaması gerekiyor. Örneğin, öğretmenlerin çoğu ya sınıfta olup bitenlerin farkına varmıyor ya da görüp susmayı tercih ediyor. Aynı şekilde ebeveynler de durumun ciddiyetini fark edip anlamaya çalışmak yerine duyguları ergenliğe bağlayıp önemsiz görebiliyorlar. Kitapta Daelyn'in ailesinin de terapistiyle konuşmalarında "Daelyn son zamanlarda oldukça iyi, hiç ağladığını görmüyoruz." gibi cümlelerinde ebeveynlerin bilinçsizliğini görebiliyoruz.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.