Çehov'a pozitif ayrımcılık mı yapıyorum yoksa?
Çehov'un kaleminden okuduğum dokuzuncu kitap olan Düello kitabı hakkında kısa bir özet ile incelememe başlıyorum.
Kitabın ana karakterleri; eğitimli bir aristokrat olan Layevski, bu beyefendiye aşık olduğu için kocasını terk edip onla kaçan Nadejde Federovna, bir doktor olan Sameylenko, bir zoolog olan Von Korean ve bir Diyakoz...
Kitapta iki taraf ile de yakın arkadaş olan Sameylenko, birbirlerini sevmeyen Von Korean ile Layevski'nin arasındaki gerilim ve fikir çatızmazlığından hiç hoşnut olmasa da, onun evinde denk gelen bu ikili bir gün bir düello ile karşılaşmaya karar verir.
Ayrıca kitapta Layevski ile Nadejde Federovna arasındaki aşkın ölüşüne, ikilinin birbirlerinden kaçış yolları arayışlarına da tanıklık ediyorsunuz.
Hikâyenin kısaca konusu bu olsa da benim kitabı sevmemin nedeni konusu değil yazarın fikirleri, yazım dili. Karakterleri ustalıkla konuşturması...
Hangi karakteri okursanız ona hak veriyor, hikayede bir tarafı tutamıyorsunuz.
Durum öyküsüne isminin verilmesini sonuna kadar hak eden Çehov bu kitabında da
olaydan çok karakterlerin zıt fikirleri, çatışmaları ile sizi karşılıyor kısaca.
Evet belki de Çehov'a pozitif ayrımcılık yapıyorum çünkü en sevdiğim şey bir kitabın sıkmadan boğmadan beni düşüncelere daldırması ve yazarımız bunu başarıyor...
Keyifli okumalar
·
105 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.