Eylül..
Hüzün....
Yaprak dökümü.
Bugünün hızla tükenen değerlerine karşı verilmiş bir mola gibiydi.
Namus kavramının, duru sevginin, aşkın , sadakatin ne demek olduğunu bir de Eylül'den dinledim.
Üzücü de olsa bazı yitirilmiş erdemleri yeniden hatırlatması bâbında keyifli bir romandı.
Benim için en derinlere itildigim kısım ise o içsel betimlemeler, karakter analizleriydi.
Hem öyle değil mi? Aslında söylediklerimizden çok soylemediklerimizdedir yaşam. Suad ile Necib de tam o içsel konuşmalarda yaşadılar aşklarını.
Ruhuma iyi geldi mi?..
Hoş her zaman her şey iyi hissettirecek diye bir kaide yok.
Bazen üzülerek de olsa okuduğunun sana iyi geldiğini hissedebilirsin. :)
·
198 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.