Dokuz Öykü'yü, okumak üzere elime aldığımda, bu yazara ait okuyacağım ilk kitap olduğundan her zamanki gibi vaktimi öncelikle yazarın hayatına ayırdım. Ve ilginç bir hayat hikâyesi ile karşılaştım. 91 yaşına kadar yaşamış olan Salinger, 40-45 yaşlarına geldiğinde yazarlığı bırakıyor ayrıca hiç bir eserinin yayınlanmasına da izin vermiyor. Tam bir inziva hayatı yaşayarak (bir tane hariç) fotoğraf görüntüsü de vermiyor. Bu konuda oldukça ketum, yani son 45 yıllık hayatı bir sır!..
Budizm'e ilgi duyduğu biliniyor hatta 9 Öykü adlı kitabının son öyküsü olan Teddy'de bunu işlemiş.
Hikâyelerin çoğu yarım bırakılmış hissi uyandırıyor, "Esme için" adlı öyküsünün kendi hayatından bir kesit olduğu izlenimine kapıldım, "Muz balığı için mükemmel bir gün" ince bir gönderme yapan psikolojik bir hikâye.
Fakat uslübu olsun, hikayelerin içeriği olsun 2 tanesi hariç ilgimi çekmedi... Dokuz Öykü; Okunmasa da olur kitapların arasında yer aldı benim için.
·
510 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
