Dila
@dila99
Uludağ Üniversitesi
istanbul
istanbul
230 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Fazlı Necip'in kaleminden çıkan bu eser, işlemediği bir cinayetle suçlanan babasının ve dolayısıyla ailesinin lekelenen onurunu temizlemek için çırpınan genç bir adamın mücadelesini anlatıyor.
eser, ilk kez 1897 yılında Selânik'te çıkan Asır gazetesinde tefrika edilerek okuyucuyla buluşmuş 1901 de de roman olarak basılmış.
Adalet arayışının yanı sıra aşkın ve ihanetin de başrolde olduğu, insanı içine çeken o gizemli havasını son ana kadar koruyan adeta dönemin aynası da sayılabilecek çok hoş bir hikaye.
Eskiden Avrupa'ya neden "frengistan" deniyordu!?
Bak simdi dert nerededir. Kaynımın oğlu Refik'i tanırsın ya... Hani geçen sene Frengistan'dan gelmiş, beş altı ay bizde kalmıştı.
Nasihatlere kulak vermek gerek...
Sana edeceğim son nasihat ve son temennim sefih, kötü insanlarla, ne kadar az olursa olsun, ilişki kurmaktan uzak durmandır. Ben bir gecelik kötü arkadaşlık sebebiyle akıllara hayret verecek cinayetlere sebep oldum, felaketler çektim... Hemen evlen. Fakat tanıyacağın, etraflıca araştırarak seveceğin bir kızı al. Evliliği önemsiz bir șey diye görme. Zira insanın mesut yahut bedbaht olması seçeceği eşine bağlıdır. Daha çok konuşmak istiyordum... Fakat... Heyhat kuvvetim, takatim kalmadı... Bize fenalık edenleri güçlüysek affetmeliyiz. Dünyada yüce gönüllülük göstermekten büyük intikam olmaz. Ben herkesi affettim. Dua et ki Cenabıhak da beni affetsin.
Felaketin getirdigi dönüşüm: Karanlık kin- Aydınlık merhamet
insan vardır ki uğradığı felaketler, ıstıraplar ruhunda aksi tesir göstererek her seyi fena görmeye baslar insanlardan nefret eder. Fakat hayata büyük bir düşkünlük edinir Başkalarını da mustarip ve bedbaht görmekten zevk alır, insanlara güç getirebildiği kadar fenalık etmeye çalışır. Fırsat bulursa cinayetler işlemekten de çekinmez. Başkasının saadetini kıskanır. Saadeti yok etmek ister...
Yine insan vardır ki en acı, en korkunç felaketler onun kalbine incelik, olağanüstü bir merhamet bahşeder. Felaketzedelere acır. onlara vardıcı olmaya çalışır. Halinden, felaketinden asla şikâyet etmez. Kalbindeki yaradan eser göstermez. Istıraplarını kendine saklar, kendi hisseder. Hissiyatını ifşaya, halinden şikâyete âlicenaplığı mâni olur. Her şeye tahammül eder. Bunların ruhuna teselli veren ancak ibadet biçarelere merhamet, insanlara yardımdır...