İnsanın çiğliğinin yüzüne çarptığı; pislik, çürük ve leş kokularını alarak okuduğum gerçekle ve zihin akışıyla dolu hikayeler... Hepsi böyle değildi.
Ama çoğunu yüzümü buruşturarak okudum.
Öyle iç açan, bütün dünya buna inansa, hayat bayram olsa tadında bir şeyler hiç barındırmıyor. Ama kötülüğü, yüzsüzlüğü, bencilliği ve en çok da cahilliği öyle abartılı bir dozda, vahşice de görmüyoruz. Her şey tadında.
Karakterlerin anlatımı, küçük oyunları, sahtecilikleri, iki yüzlü halleri çaktırmadan el sallıyor sayfalarda bize.
Bazı hikayelerde gereksiz muhabbetlerden sıkıldığım da oldu. Ama Istakoz, Suçüstü, Kömür ve Yazgı hikâyeleri aklımda en çok kalanlardandı.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.