İki kere elime alıp bıraktığım kitabı üçüncüde ancak okuyabildim.herseyin bir zamanı olduğu gibi bunu okumanın zamanida buralarmis.
Atalet halindeki bir adamın hikayesi.Her Rus klasiginde olduğu gibi fakirlik alisila gelmiş şekilde.İnsan bir kitapta kendinden birşey bulduğunda çok daha arzulu okuyor.cok sevdiğim bir akrabam 45 yaşında ve oblomovluk sendromu yaşıyor.onu zaten anlıyordum,artık hak veriyorum.bu hayatta herkes kosturmali herkes birşey kazanmalimi!! Kimisi hayatın boş olduğunu bilir ve gideceği zamanı köşede sessizce bekleyebilir.