Kitap öyle 2 3 yıldızı haketmiyor arkadaşlar.
Öncelikle Cesare Pavese benim için bir kaçış noktasıdır. Eserlerinde nefes aldırır, dinlendirir ve sakinleştirir okurlarını. İlk okuduğum Tepedeki Ev bunun için muazzam bir örnek. O tepeleri arşınlarken benim burnuma o yeşilliklerin, tepelerin kokusu geliyor, çalan çalgıların, söylenen şarkıların ritmi bende yankılanıyordu. Çok etkilendigim için ara ara diğer eserlerini de elime almaya can atıyordum bugüne kadar.
Bu kitabı oldukça tuhaftı. Neden bilmiyorum ama kalbimde çarpıntılar oluşturdu. Ortamlar genellikle karanlık sisli ve gölgeli olduğu veyahut neredeyse hiçbir karakterin (abisi hariç) bana güven vermediği için de olabilir bu. Sürekli bir aşağılama mevcuttu eserde başkaraktere dair. Ancak buna rağmen çok çok akıcı bir kitaptı. Sonunda ne olacak diye o kadar meraklandım ki okuyup bitirmişim birkaç minik molayla. Oldukça sevdim, kasvetli bir havası vardı benim daha önceden okuduğum eserlerine nazaran ancak bu da başarılıydı. Bu nedenle öyle 3 yıldız filan haketmiyor bence.
Bir genç kızın bence büyümekle olan bir savaşına tanık olduk. Kolay olduğunu sandığı ve heveslendiği ne varsa yüzünde patlamış dünyasını sallamış gibi oldu. Ama nedense etkilenmedi o kadar. Her ne kadar genç bir kadın tarafından anlatılsa da bence karakterin genel umursamazlığı bir erkeğe aitti. Kim sevdiği adam rahatça nü kadın modellerle çalışsın diye ona alan verir ve bu saatlerde umursamadan etrafta dolaşır ki?
Güzel okumalar herkese
Güzel YazCesare Pavese · Can Yayınları · 2023522 okunma