Tepedeki Ev

7,5/10  (4 Oy) · 
11 okunma  · 
5 beğeni  · 
666 gösterim
İtalyan edebiyatının en önemli adlarından biri olan "Cesare Pavese" romanlarında ve şiirlerinde çağdaş dünya sorunlarına, bu sorunları yaşayan insanların yazgılarına eğilmiş genç bir yazardı. Daha kırk iki yaşındayken 1950 yılında intihar ederek yaşamına son veren Pavese, "Tepedeki Ev"i yaşamının son yıllarında kaleme almıştır. İkinci Dünya Savaşı'nın bitimine yakın bir dönemde, faşistlere karşı yürütülen iç savaş sırasında kentten kaçıp uzaklara, çocukluğunun geçtiği yerlere giden öğretmen Corrado, geçmişte kısa süreli bir ilişki yaşadığı kadınla karşılaşır. Yaşadığı dönemin katı gerçeğinden ve belirsiz bir gelecekten kaçarken, savaşın acımasızlığından, anlamsızlığından derinden etkilenir, "Savaş bir gün biterse", der, "şunu sormalıyız kendimize: Peki ya ölenleri ne yapacağız? Neden öldüler?"
(Arka Kapak)
 
  • Baskı Tarihi:
    Eylül 1995
  • Sayfa Sayısı:
    224
  • ISBN:
    9789755106342
  • Orijinal Adı:
    La Casa In Collina
  • Çeviri:
    Eren Cendey
  • Yayınevi:
    Can Yayınları
  • Kitabın Türü:
Seval Arslan 
22 Ağu 16:51 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Corrado her şeyden korkuyor.Sevgiden korkuyor,bağlanmaktan korkuyor,mücadeleden korkuyor... Yalnız bir adam olduğunu iddia ediyor ama yalnızlığı bir kalkan olarak kullandığı da kesin.Hayatı boyunca sürekli bir şeylerden kaçarak kendi güvenli hayatında mutluluğu arıyor.Davranışlarında bencillik ağır basıyor.
Yazar ,Corrado aracılığıyla savaş yıllarını ,insanların hayatını oldukça iyi betimlemiş.
Aksiyon arayanlara göre değil.Hatta bazen sıkıntı veriyor insana.

cansu tekcan 
16 Kas 2016 · Kitabı okudu · 5 günde · Puan vermedi

Pavese'yi yıllar önce intihar eden yazarlar arasında olmasından mütevellit tanımıştım. Çok üzülmüştüm hayatında olanlara. Pavesenin yaşama hevesi kursağında kalmış sanırım ki yaşamına son vermiş. Bi yandan kadınlar bi yandan faşistler bi yandan var oluş sancıları.
Kitap cok güzel ikinci dünya savaşı sonları İtalya'daki hem alman işgali hem faşistlerle olan iç savaş karmasasi bunlardan kacmaya calisan fakat kendinden kaçamayan bi adam. Hiç de sıkmayan bi üslupla anlatıyor.
Savaş kötü bir şey savaşmayın sevmeye sevilmeye çalışın dostlar. Ve ölen herkes için utanç duyun. "Eğer yaşıyorsak bunu o kana bulanmış cesede borçluyuz. Bu yüzden her savaş sivil bir savaştır: Her şehit olan ayakta kalana benzer ve ona bunun nedenini sorar" diyor Pavese de.

Kitaptan 27 Alıntı

Küçük kara balık 
24 Eki 2016 · Kitabı okudu · Beğendi · 5/10 puan

Onunla küsüşürdünüz , ama ona kırılmazdınız. Hani meyhanede içki istemek gibiydi biraz: Pek matah bir şarap beklemezsiniz ama geleceğinden eminsinizdir.

Tepedeki Ev, Cesare PaveseTepedeki Ev, Cesare Pavese
Seval Arslan 
21 Ağu 23:53 · Kitabı okudu · İnceledi · Puan vermedi

...korkumu ve umutsuzluğumu çevreme bir koza gibi örüp içine saklanıyordum.

Tepedeki Ev, Cesare PaveseTepedeki Ev, Cesare Pavese
Küçük kara balık 
24 Eki 2016 · Kitabı okudu · Beğendi · 5/10 puan

''Ben yalnızım. Olabildiğince de yalnız olmaya çalışıyorum. Şimdi yalnızca yalnız olanların delirmediği günleri yaşıyoruz.

Tepedeki Ev, Cesare PaveseTepedeki Ev, Cesare Pavese
Seval Arslan 
21 Ağu 21:10 · Kitabı okudu · İnceledi · Puan vermedi

Rahatı yerinde, tepede oturanlar için savaş bir zevktir. Savaşı getirenler sizin gibiler.

Tepedeki Ev, Cesare PaveseTepedeki Ev, Cesare Pavese

Şimdi sivil savaşın ne olduğunu gördükten sonra biliyorum ki, savaş eğer bir gün biterse herkes şunu sormalıdır: "Peki ya şehitleri ne yapacağız? Neden öldüler?" Ben ne yanıt vereceğimi bilemezdim. En azından şimdi bilemiyorum. Başkalarının da bildiğini sanmıyorum. Bunu bilenler belki de bir tek ölülerdir ve savaş yalnızca onlar için gerçekten bitmiştir.

Tepedeki Ev, Cesare Pavese (Sayfa 172 - Can Yayınları)Tepedeki Ev, Cesare Pavese (Sayfa 172 - Can Yayınları)
Seval Arslan 
21 Ağu 21:03 · Kitabı okudu · İnceledi · Puan vermedi

Bencillik taşımayan, erkeğin ya da kadının rahatını kaçırmayan aşklar da var mıydı?

Tepedeki Ev, Cesare PaveseTepedeki Ev, Cesare Pavese

"Adam olmak başka bir şey ama," dedim yavaşça. "Bunu hayal bile edemezsin. Bu şans ister, cesaret, istek ister. Her şeyden önce de cesaret. Sanki başka hiç kimse yokmuş gibi yalnız kalabilme ve yalnızca işini düşünebilme cesareti. İnsanlar senin yaptıklarını önemsemese de korkmamak gerekir. Bunun için yıllarını verebilmek, hatta ölebilmek gereklidir. Öldükten sonra, şansın varsa adam olursun, adın anılır."

Tepedeki Ev, Cesare Pavese (Sayfa 67 - Can Yayınları)Tepedeki Ev, Cesare Pavese (Sayfa 67 - Can Yayınları)
Seval Arslan 
21 Ağu 20:20 · Kitabı okudu · İnceledi · Puan vermedi

Sanki her şey çözümlenmişti, her şey umut verici ve bağışlanabilir görünüyordu.

Tepedeki Ev, Cesare PaveseTepedeki Ev, Cesare Pavese
Küçük kara balık 
24 Eki 2016 · Kitabı okudu · Beğendi · 5/10 puan

Şimdi sivil savaşın ne olduğunu gördükten sonra biliyorum ki; savaş eğer bir gün biterse herkes şunu sormalıdır: Peki ya şehitleri ne yapacağız? Neden öldüler?

Tepedeki Ev, Cesare PaveseTepedeki Ev, Cesare Pavese
Küçük kara balık 
24 Eki 2016 · Kitabı okudu · Beğendi · 5/10 puan

'' Bu utanç hükümeti''
''İhanet ve beceriksizlik hükümeti, sizden memleketin katlini istiyor''

Tepedeki Ev, Cesare PaveseTepedeki Ev, Cesare Pavese
3 /