Tepedeki Ev
Cesare PaveseYazar:
Cesare Pavese
Çevirmen:
Eren Yücesan Cendey
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 21 dk.
Sayfa Sayısı:
224
Basım Tarihi:
Eylül 1995
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
La Casa In Collina
ISBN:
9789755106342
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
İtalyan edebiyatının önemli isimlerinden Cesare Pavese'yi okumaya, en politik romanı olarak kabul edilen, Tepedeki Ev ile başlamayı istedim. Arka yazısı da ilgimi çekince bir hevesle başladım. Tepedeki Ev savaş karşıtı bir öğretmenin, gençliğinin ilk yıllarının geçtiği kasabaya döndükten sonra, eski sevgilisi Cate, (ana kahramanın kendisinden olduğunu düşündüğü) eski sevgilisinin oğlu Dino ve kasabadaki birkaç insan etrafında dönüyor. Kitabın ilk kısmı, 23 bölümden oluşuyor. Sonrasını ise; Aile (1941-1942) ve Kaçak (1944) bölümleri takip etmiş.
İlk bölümde Corrado'nun insanlardan uzaklaşma arzusuyla tepelerde yaşamayı istemesi ve İtalyan iç savaşının da başlamasıyla Torino'dan gençliğin ilk dönemlerinin geçtiği kasabaya dönüşü anlatılmış. Corrado, kasabayı, eski sevgilisini bıraktığı gibi bulamadığı gibi, dönemin koşulları da Corrado'yu hem sosyal çevresinde, hem iş hayatında hem de kendi iç dünyasında epeyce zorluyor. Bu bölümde Pavese'nin karanlık iç dünyasının içine giriyoruz. Fazla karamsar, fazla ümitsiz oluşu üsluba da yansımış haliyle. Romanın dili anlaşılır ama üslup okumayı çokça yavaşlatıyor.
Bir sonraki bölüm Aile, bu bölüm daha önce bir öyküsüymüş Pavese'nin ve o öyküde yazdığı kişiler üzerinden oluşmuş aslında Tepedeki Ev. Karakterler tutunamamışlardan, çelişkiler arasında kalmış ruh haline sahip kişilerden seçilmiş. Bir yandan toplumun bir parçası olmaya çalışırken bir yandan insanlardan uzaklaşmayı tercih edip, bununla umutsuzluğa sürüklenen Corrado'nun tepedelerden ayrılışının ardından başından geçenler anlatılıyor.
En son bölüm olan Kaçak'ta ise, Cesare Pavese Corrado'nun yine tepelere gitme öncesi ve sonrasını yine oldukça karamsar bir ruh haliyle harmanlamış.
Cesare Pavese ve Torino hayranlığını, yakın zamanlarda okuduğum Tezer Özlü'nün Yaşamın
Pavese'yi yıllar önce intihar eden yazarlar arasında olmasından mütevellit tanımıştım. Çok üzülmüştüm hayatında olanlara. Pavesenin yaşama hevesi kursağında kalmış sanırım ki yaşamına son vermiş. Bi yandan kadınlar bi yandan faşistler bi yandan var oluş sancıları.
Kitap cok güzel ikinci dünya savaşı sonları İtalya'daki hem alman işgali hem faşistlerle olan iç savaş karmasasi bunlardan kacmaya calisan fakat kendinden kaçamayan bi adam. Hiç de sıkmayan bi üslupla anlatıyor.
Savaş kötü bir şey savaşmayın sevmeye sevilmeye çalışın dostlar. Ve ölen herkes için utanç duyun. "Eğer yaşıyorsak bunu o kana bulanmış cesede borçluyuz. Bu yüzden her savaş sivil bir savaştır: Her şehit olan ayakta kalana benzer ve ona bunun nedenini sorar" diyor Pavese de.
Bu kitaba geç kaldığımı düşünüyorum. İtalya edebiyatının önde gelen isimlerinden Cesare Pavase’nin henüz intihar etmeden, yaşamının son yıllarında kaleme aldığı bir eser.
2. Dünya savaşının son yıllarında, Almanların İtalya’ya girdiği dönemde, öğretmen Corrado savaştan kaçmak için tepedeki bir eve sığınır. Savaş günbegün büyük şehirlerden kırsala, oradan da evlerin içine kadar girer. İnsanlar için bir uzak bir gerçeklik, uçan bir uçak, bir ses bir dumanken, sonrasında günlük hayatlarının bir parçası olmaya başlar. Bu süreçte Corrado, eski sevgili Cate ve çocuğu Dino ve eski dostları ile karşılaşır. Corrado savaş karşıtıdır. Bir yandan şavaştan kaçar, ancak kendinden kaçamaz.
İtalya’nın kırsallarında kendi içine yolculuk yapan Corrado, bir yandan da savaşın anlamsızlığı altında ezilir.
Yalnızlığın, umutsuzluğun, savaşın çarpıcı ama yalın ve akıcı bir üslupla yazılmış hikayesi Tepedeki Ev. Yazar, bizi kahramanı kırsalda dolaşırken, onun gözüyle bizi de içsel bir yolculuğa çıkarıyor. Kesinlikle tavsiye ederim.
Mihrabın, harp etmekten geldiğini duymuşsunuzdur. Orası bir harp yeridir ve insan her daim bir harp eridir. Kendisiyle, geçmişle, gelecekle, ân ile, yâr ile, ağyâr ile...Kimliğimizi yaptığımız savaşlar inşa eder.
***
İki dünya savaşı geçti yeryüzünden. Iskender, Cengiz Han ve Timur'un savaşları neden dünya savaşı sayılmadı? Zweig II. Dünya Savaşına tahammül edemediği için intihar etti, Cesare Pavese de öyle... Moğol istilasında insanı esir alan savaş ve savaşla gelen zulüm insanları kendi içine yönelmeye itmişti. Tasavvufun yaygınlık kazanması bu devre denk düşer. II. Dünya Savaşı'nın benzer bir netice vermesi beklenemez miydi? Sanırım bu savaş insanları bambaşka bir boyuta çekti. İnsan içi'nden de kurtulmak istedi bu defa. İçini ardında bırakarak "özgürlüğü" dışarıda arama yolunu tercih etti.
***
Savaş zamanı insanın kendiyle de savaştığı bir dönem. Savaş psikolojisi, savaş metafiziği gibi ürpertici ve ruhu tahrik eden terkipler geliyor aklıma. Savaş bizden birçok şeyi götürürken, âşîna olmadığınız âlemlerden de birçok şey katar bizlere. Bir dönem savaşın tam ortasında yer almış biri olarak yaşadığım psikolojik ve metafizik gerilimlerin bir şehit haberi, dosta sıkılmış bir kurşun, milletten gelen bir dua şeklinde gözümde tüllendiğini daha derin anlatmak isterdim.
***
Romanın kahramanı Corrado II. Dünya Savaşı sırasında bombalamalar ve katliamlar devam ederken geçmişiyle savaşır, geleceğe savaş açar.
Âsûde tepelerde dolaşması kaldı hayalimde Corrado'nun. O tepelerde ben de yürümek istedim bir rüzgar veya bir ağacın görevdesinden uzayan bir gölge gibi. Çünkü ne rüzgar ne de gölge savaşa dahil olur. Ölmez ve öldürmezler. Ve kesinlikle hesap sorulmaz onlardan.
***
Savaş bir hiledir ve insan en çok kendisine hile yapar. Hangimiz kendimize türlü savaş hilesi
İtalyan edebiyatının Zweig'i. Böyle tanımlamamin sebebi, Cesare Pavese ' nin de 
Stefan Zweig gibi hayatına son vermesi. Her ikisinin de ölüme kendi istekleri ile gitmelerinin sebebi aynıydı belki de. 2. Dünya Savaşı'nin buhranlı günleri.
Gelelim romana,
Spoiler içerir.....
2. Dünya savaşı bitmek üzeredir, fakat hesaplaşma zamani gelmiştir İtalya'da. İç savaşın patlak vermesiyle ana karakter öğretmen corrado, şehir merkezinden taşradaki köyüne gider. Tesadüfen eski sevgilisi ile karşılaşir köyünde. Kadının bir oğlu vardır, ve ister istemez kuşkuya kapılır. Çocuğun babası acaba kendisi mıdır? Çocukla çok iyi anlaşır, ona derslerinde yardımcı olur. Birbirlerine iyice alışırlar. Çocukta kendini bulur.
Bir yandan zorlu iç savaş şartları, diğer yandan özel hayatındaki çalkantılar corrado'nun hayatını altüst eder. Bi de bunlara en yakın arkadaşlarının faşistler tarafından alikoyuldugu eklenince ne yapacağını bilemez.
Cesare pavese'nin okuduğum ilk romaniydi. Açıkçası yeni yazarlarla tanışmayı seviyorum.2. dünya savaşı konulu romanları ayrıca seviyorum.
Romanın dili akıcı, anlaşılır. Ben çok sevdim. Size de tavsiye ederim.
İyi okumalar..
Cesare Pavese ' nin de Stefan Zweig gibi hayatına son vermesi. Her ikisinin de ölüme kendi istekleri ile gitmelerinin sebebi aynıydı belki de. 2. Dünya Savaşı'nin buhranlı günleri.
Gelelim romana,
Spoiler içerir.....
2. Dünya savaşı bitmek üzeredir, fakat hesaplaşma zamani gelmiştir İtalya'da. İç savaşın patlak vermesiyle ana karakter öğretmen corrado, şehir merkezinden taşradaki köyüne gider. Tesadüfen eski sevgilisi ile karşılaşir köyünde. Kadının bir oğlu vardır, ve ister istemez kuşkuya kapılır. Çocuğun babası acaba kendisi mıdır? Çocukla çok iyi anlaşır, ona derslerinde yardımcı olur. Birbirlerine iyice alışırlar. Çocukta kendini bulur.
Bir yandan zorlu iç savaş şartları, diğer yandan özel hayatındaki çalkantılar corrado'nun hayatını altüst eder. Bi de bunlara en yakın arkadaşlarının faşistler tarafından alikoyuldugu eklenince ne yapacağını bilemez.
Cesare pavese'nin okuduğum ilk romaniydi. Açıkçası yeni yazarlarla tanışmayı seviyorum.2. dünya savaşı konulu romanları ayrıca seviyorum.
Romanın dili akıcı, anlaşılır. Ben çok sevdim. Size de tavsiye ederim.
İyi okumalar..
Okumayı sürekli ertelediğim bir kitaptı. Okumayı bitirdiğimde neden daha önce okumadığımı sordum kendime. Genç bir çocuğun dünyasıyla başlıyor kitap. O genç çocuk büyüyor ve bir yetişkin oluyor. Bu süre içerisinde de kendisini sorguladığı, üzerinde düşünmesi gerektiği pek çok mesele oluyor. Dahası bir de savaş patlak veriyor ve kahramanın dünyasına daha çok girmeye başlıyoruz. Yaşadıkları, gördükleri ve düşünceleri sakince işlenmiş. Sıkmadan, tadı damağınızda kalacak şekilde de bitiyor hikaye. Çok severek okudum. İyi ki kitaplar var.
7/10
2025 67. kitabı
Yazarı, 
Tezer Özlü sayesinde tanıdım. Ruhen kendine yakın bulduğu kalemini beğendiği bu depresif İtalyan’ı tanımaya da bu hikayesinden başlamalıydım.
Ömrünün sonuna yaklaştığı yıllarda kaleme almış. İkinci Dünya Savaşı’nın gergin atmosferindeki ruh halini yansıtmış bu öyküye. Savaşın ortalığı kasıp kavurduğu dönemde İtalya’da tepedeki evinde hayatını sorgulayan, geçmiş pişmanlıklarını düşünen bir öğretmen ve köylülerle, çevredekilerle kurduğu ürkek ilişkisi.
Gencecik, henüz 42, yaşında hayattan bağlarını koparmayı göze alabilen Cesare Pavese , her şeyi herkesi, ümidi, güzelliği, sevinci yok eden savaşı görmüş olmanın buhranıyla bu nihai kararı vermiş olmalı.
Tezer Özlü sayesinde tanıdım. Ruhen kendine yakın bulduğu kalemini beğendiği bu depresif İtalyan’ı tanımaya da bu hikayesinden başlamalıydım.
Ömrünün sonuna yaklaştığı yıllarda kaleme almış. İkinci Dünya Savaşı’nın gergin atmosferindeki ruh halini yansıtmış bu öyküye. Savaşın ortalığı kasıp kavurduğu dönemde İtalya’da tepedeki evinde hayatını sorgulayan, geçmiş pişmanlıklarını düşünen bir öğretmen ve köylülerle, çevredekilerle kurduğu ürkek ilişkisi.
Gencecik, henüz 42, yaşında hayattan bağlarını koparmayı göze alabilen Cesare Pavese , her şeyi herkesi, ümidi, güzelliği, sevinci yok eden savaşı görmüş olmanın buhranıyla bu nihai kararı vermiş olmalı.Arada kalmışlığın kitabıEdebiyat
Almanlar, Faşistler ve Cumhuriyetçiler. İkinci dünya savaşının son kulvarında, İtalyadayız. Corradino isimli öğretmen ve onun çevresinden arada kalmışlığı ustalıkla işliyor Pavese.
Hikayenin içeriğinde insanın üstüne düşünmesi gereken fakat kendisine dayatılmış toplumsal güdü yüzünden düşünemediği sorunlar da işleniyor. Örnek olarak;
"Peki ya şehitleri ne yapacağız? Neden öldüler?" Ben ne yanıt vereceğimi bilemezdim. En azından şimdi bilemiyorum. Başkalarının da bildiğini sanmıyorum. Bunu bilenler belki de bir tek ölülerdir ve savaş yalnızca onlar için bitmiştir." Sayfa 172
Dev merakla başını çevirdi. "Asker halktır," dedi. "Onlar silahlı halktır. Kime ateş edecekleri belli olmaz." Sayfa 62
Pavese'nin her zaman araya sıkıştırdığı kadın ve din görüşleri burada da kendisini gösteriyor.
Kitap, ana karakter olan öğretmen Corrado’nun, eski sevdiği Cate ve çocuğu Dino ile karşılaşması ve sonrasında gelişen olaylar üzerinden ilerliyor. Dönem olarak İtalya iç savaşı döneminde geçiyor.
Bir yanda Kara gömlekliler, Almanlar bir yanda partizanlar, çatışmaların gittikçe sıradanlaşması, tüm dünyada kısmen benzer olan iç savaş manzaraları...
’’Ve öyle bir gün gelecek ki hiç kimse savaşın dışında kalmayacak- ne ödlekler, ne kederliler, ne yalnızlar. ‘’
Konu ve cümlelerin güzelliğine rağmen akıcı olmayan, yavaş ilerleyen bir kitap.
Yazarın ruhsal durumundan mıdır bilemiyorum ama zorlanarak okudum. Bir de (tek kitap üzerinden yorum yapmak ne kadar doğru olur bilemiyorum ama) karakter üzerinden düşünürsek, yazarın kişiliğinde yoğun bir korku ve onun doğurduğu umutsuzluk göze çarpıyor. Hepsinin bileşimi olarak güzel de olsa sıkılarak okunuyor, okumayı düşünenlere duyurulur.
İkinci dünya savaşı dönemleri, Almanya'nın İtalya topraklarına girdiği zamanların arasında yaşanan bir aile ilişkisi anlatılmış. Ben böyle aşklı; börtülü böcekli, romantik tarz kitapları pek sevmem ama bunu sıkılmadan okudum.
Yazar Hakkında
Cesare PaveseYazar · 19 kitap
Cesare Pavese, İtalyan şair, romancı, çevirmen ve eleştirmendi.
Cesare Pavese, ailesinin yazlarını geçirdiği Torino'nun Santa Stefano Belbo köyünde bir memur çocuğu olarak doğdu. Torino Üniversitesi'nde edebiyat okudu. İngiliz ve Amerikan edebiyatına ilgi duydu; bitirme tezini Walt Whitman şiirleri üzerine yazdı. Öğrenimini bitirdikten sonra orta öğrenimini tamamladığı eski okulu Liceo d'Azaglio'da edebiyat ve dil dersleri verdi. Bu dönemde İngiliz ve Amerikan yazarları ile ilgili yazıları La Cultura dergisinde yayınlandı. Daha sonra bir arkadaşının kurduğu Einaudi Yayınevi'nde çalışmaya başladı. 1935'te anti-faşist çalışmaları nedeniyle tutuklandı, 1936'da serbest bırakıldı. Brancaleone Hapishanesi'ndeki bir yılından esinlenerek Carcera (Hapis) romanını yazdı. 1950'de Yalnız Kadınlar Arasında romanı ile İtalya'nın önemli edebiyat ödüllerinden Strega Ödülü'nü aldı. Edebi kariyerinin doruğunda olmasına rağmen özel hayatı karışıktı. Sonu olmayan aşk ilişkileri onu bunaltmıştı. Ödülü aldıktan sonra Torino'daki bir otel odasında bütün özel kağıtlarını yok edip, 21 adet uyku hapı alarak intihar etti.
Önemli Eserleri
Senin Köylerin - 1941 - Roman
Ağustosta Tatil - 1946 - Öykü
Yoldaş - 1947 - Roman
Leuko İle Söyleşiler - 1947 - Deneme
Tepedeki Ev - 1949 - Roman
Güzel Yaz - 1949 - Roman
Ay Ve Şenlik Ateşleri - 1950 - Roman
Yaşama Uğraşı - (1935-1950) - Günlük
Tepelerdeki Şeytan - ? - Roman
Yalnız Kadınlar Arasında - ? - Roman
Çalışmak Yorar - ? - Şiir
