Ölümü bir o kadar tanıyıp, bir o kadar yabancı olmak bu duyguya. Ölüm üzerine yazılmış okuduğum en güzel kitaplardan bir tanesiydi. Ölüm, ucu açık dikenli bı konudur insanlar konuşurken bunun üzerine çekinirler. Sonuçta kimse ben öldüm de bunu anlatıyorum diyemez, ruhen öldüğünü iddia edenler hariç. Bu kitabı okurken ölüme kafa tutan bir kadın tanıdım. Bir o kadar baş kaldıran. Yinede ölümden umutlu. Sinem Sal'ın bu kitabı yazarken neler hissettiğini düşündürdü bana. Bir kadının korkusuzca ölümle uğraşması nedendir? Nedenini bilmem ama bu kadın benim kafamda çok şey "dank" ettirdi. Bu devirde insanın kafasına bir şeylerin dank etmesi kolay değil. Teşekkürler Sinem Sal.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.