Dark Souls Cilt 4 Ateş ÇağıÇizgi Roman
Bu seri için en başta şunu net söylemem lazım:
Dark Souls lore bilmeyen bir okur büyük ihtimalle hiçbir şey anlamaz. Gerçekten abartı değil.
Resmî olarak canon sayılmıyorlar ama bu cilt özelinde konuşursam, rahatlıkla ana evrene yakışacak bir hikâye olmuş diyebilirim. Hatta bazı yerleri öyle noktalara dokunuyor ki “bu gerçekten arada yaşanmış olabilir” hissi veriyor.
Dark Souls evreninde sadece ana karakterler değil; oyunda kesip geçtiğimiz düşmanlar, arka planda gördüğümüz figürler, hatta bulundukları yerler bile anlam taşır ya… İşte bu çizgi roman tam olarak o detay seviyesinde yazılmış.
Hikâye, çoğu oyuncunun hatırlamakta bile zorlanacağı bir gümüş şövalye üzerinden ilerliyor ve bu tercih bence aşırı iyi.
⸻
Düşüncelerim
Atmosfer tam anlamıyla Dark Souls:
Beklenmedik, kasvetli, ağır ve sürekli bir şeylerin ters gittiği hissi var.
Yalan yok, okurken ben bile bazı yerlerde durup düşündüm. Kitap bitince de kapatıp kenara koymadım; baya oturup olayları kafamda tarttım, teoriler kurdum. Bu benim için çok büyük artı. Çünkü yıllar önce Dark Souls lore araştırırken de aynısını yapıyordum. O eski “parçaları birleştirme” hissini tekrar yaşattı bana.
Bu seriye “seri” demek bile biraz garip aslında. Hepsi ana hikâyenin dışında, evrenin farklı köşelerinde geçen yan hikâyeler gibi. O yüzden ilk defa okuyacak biri için “hangi ciltten başlasam?” sorusu önemli. Rastgele bir yerden girince sudan çıkmış balık olunabilir.
En sevdiğim detaylardan biri de şu:
Evrene yabancı olanlar için kitabın sonunda karakter biyografileri var. Bu gerçekten güzel düşünülmüş. En azından “bu kimdi ya?” hissini biraz azaltıyor.
Şu an güncelde sadece bir cilt kaldı diye biliyorum. Eğer o da basılırsa Türkiye’de bu seri neredeyse eksiksiz olacak. Dark Souls evreninde geçen böyle yan hikâyeleri okumak benim için aşırı keyifli, umarım devamı gelir.
⸻
Genel His
Bu cilt, aksiyondan çok karakterin içsel dönüşümü, inanç kaybı, yozlaşma ve Dark Souls evreninin o kaçınılmaz çürüme hissi üzerine kurulu gibi geldi bana. O klasik “kahramanlık” anlatısı yok; daha çok bir şeylerin yavaş yavaş bozulmasını izliyorsun.
Ve en sevdiğim tarafı şu oldu:
Oyunda belki 2 dakikalık karşılaştığın, adını bile bilmediğin bir karakterin arkasında nasıl koca bir trajedi olabileceğini göstermesi. Dark Souls’un ruhuna bundan daha uygun bir yaklaşım olamazdı zaten.
⸻
Kısacası:
Lore seviyorsan, detay kurcalamayı seviyorsan ve “arka plandaki karakterler aslında kimdi?” sorusu hoşuna gidiyorsa bu cilt tam senlik. Ama düz aksiyon, net anlatım ve açık cevap bekleyen biri için fazla kapalı ve yorucu olabilir.
Ben sevdim mi? Evet.
Herkes sever mi? Kesin değil. Tam Dark Souls işi
İyi okumalar
··
121 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.