kitaptaki karakterden nefret ettim tiksindim okurken dayanamadım empati kurmaya çalıştım ama o kadar nadiren oldu ki hatta sadece sanırım bırakmıyorlar iyi olamıyorum dediği ve ağladığı anda yakınlık hissedebildim empati kurmaya çalışıyordum ki önyargım kırılsın okurken bu hep yaptığım bişey hem okurken hem normal hayatta .Karakter benim için o kadar boş düşünceler arasında boğmuş ki kendini.Kendini bu dünyanın kurbanı ilan etmiş ve bu yüzden fırsat buldukça aşağlık biri gibi davranmayı seçmiş birilerini ezmiş küçümsemiş kendine yapıldığı gibi kendini yerin en dibinde yapayalnız görüyor.Dünya ona karşı herkes onu aşağlıyor gibi o da kendini yer altında hissidyo.Düşündüğü kurban piskolojisini o kadar benimsemiş kii o kadar inanıyo ki inandığı o yeraltına dönüşmüş hayatı.Yine dediğimiz gibi aynı zamanda ben çok zekiyim küçük dünyaları ben yarattım var çünkü o kadar ezmişler küçümsemişler ki o onu bu şekilde içinde aynı zaamnda hissetiği aşağılıktan ters bişey büyümüş.Kitapta takıldığım şeylerden biri de adam benim ailem olsaydı böyle olmazdım belki diyo.Böyle olmasına belki de ailesi sebeb oldu bilemeyiz ama insanı olduğu şey sadece yaşadıkları ve çevresi yapmaz ruhu da önemli bence.Kitap boyunca zihni git gelleri beni o kadar yordu ki abartılmış bu kitap falan diye bile düşündüm ama son kısmı bana değerini anlattırdı.Adamın kendine ait belli bir fikri yok kendini kaybetmiş arıyo.Kendini ölü doğmuş bir yaratık olarak anıyo.Çünkü hayatın belli kalıplarından dolayı bazı şeylerin bizim için artık karar verilmiş olduğunu düşünüyo bu kısım insan olmak fikri kısmı beni etkiledi.İnsan olmak istiyo kendine ait bir hayat istiyo.Onun hayatında yaşadıklarından ve bu yaşadıklarına verdiği yanlış tepkisizlikten dolayı benn zaten böyleyim muhabbetinden dolayı yaniii kurban psikolojisinden dolayı hayatını sadece çevre ve kader yönetiyo ama insanın az da olsa özgür bir iradesi vardır insan kendi hayatını zindaya çevirmiycek kadar kontrol edebilir hangi şartta olursak olalım bakış açımıza balı kimimiz mutsuz herşeyin kurbanı psikolojisinde yaşıycak aynı şarttaki diğer kişi de özgür iradesini kullanıp duruma farklı bir bakış açısı getircek bu da bizi insan yapıcak.İnsan benim gözümde kaldırımdan çıkan küçük çiçeklere benzer şartlar ne kadar zor olsa da kaç kere denemek zorunda kalsa da yaşamının insan olmanın gülmenin üzülmenin bir yolunu bulur.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.