Merhaba sevgili kitap dostlarım beni derinden etkileyen gözyaşlarıma hakim olamadığım harika bir roman okudum. İran Tebriz de yaşanan iç savaştan dolayı bir ailenin kaçarak geldikleri İstanbul da ki uyum sağlama sürecini okuyoruz. Hikayeyi ailenin büyük kızı Alemşah'ın ağzından dinliyoruz. Anne, Babası ve kardeşiyle 4 kişilik bir aileler. Alemşah uzun bir süre evinin camından tanımaya çalışır İstanbul'u. Dönem olarak 80'li yılların darbeden hemen önceki zamanları anlatıyor. Sokakta kaçışan insanlar, silah sesleri,duvara yazı yazan gençler. Yazar o dönemin atmosferini çok iyi yansıtmış okuyucuya. Alemşah karşı komşusunu yakın merceği altına alır bazı akşamlar oradan keman sesleri gelir bu onu çok hoşuna gider çünkü Tebriz de yaşarken orada keman çalıyormuş ama apar topar geldikleri için tüm eşyaları ve Kemanı tebrizde kalmış. Bazen de Geceleri dışarı çıkıp Sabahları eve döndüğünü görüyordu karşıdaki gencin. Zamanla karşıdaki komşu hakkında bilgiler öğrenir, sonra karşıdan karşıya uzanan çamaşır ipi ile birbirlerine ufak notlar göndermeye başlarlar. Bu tertemiz saf duygular zamanla aşka dönüşür. Kitap da hoşuma giden şeylerden biri de Alemşah zaman zaman İranlı bir şair Fürüğ'dan şiir dizeleri okur. Yazarın kullandığı etkileyici Yazım dili insanı duygusal olarak çok etkiliyor. Bu aşkın bir sonu olacak mı kavuşabilecekler mi ya da o dönemin getirdiği zorluklar yüzünden nelerle savaşacaklar. Aşk ve kayıp temasının işlendiği insanı derinden etkileyen bir hikaye kesinlikle herkese tavsiye ediyorum muhakkak okuyun sevgili dostlarım. Ayrıca bu muhteşem kitabı bana tavsiye ettiği için sevgili @gldn_okuyor 'a çok teşekkür ederim çok severek okudum keşke daha uzun olsaydı dedim.
··
71 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.