SEVİLEN-TONİ MORRISON,311 sayfa
1988 Plutzer Kurgu,1993 Nobel Edebiyat Ödülü alan yazarın “Tanrı Çocuğu Korusun” kitabından sonra okuduğum ikinci romanı. Yazar, eserlerinde çoğunlukla Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ırkçılık ve bu ırkçılığın yıkıcı sonuçlarını konu edinmiştir.
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~
Bu çok zor bir kitap.Yazar da zaten kitabın sonunda “anlatılacak bir öykü değildir bu,”diyor.
Neden çok zor bir kitapÇünkü yazar herkesin kolay yazamayacağı ve inkar da edemeyeceği bir konuyu ele almış: “Irkçılık”.Beyaz insanın kendinden başka kimseye yaşam hakkı tanımadığı,farklılığı kabul etmediği,kendi renginden başka herkesi aşağıladığı,kendisine her konuda ama her konuda hizmet etmeye mecbur gördüğü ve mecbur bıraktığı kara derili insanların yaşadıkları insanlık dışı muameleleri,insan onuruna yakışmayan davranışlar içinde bıraktıkları,öldürdükleri,köleleştirdikleri,
canlarının istediği gibi tecavüz ettikleri insanların yaşamlarını ele almış.
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~
Bu kitap, kölelik, ırkçılık ve adaletsizlik hakkında konuşmak için mükemmel fırsatlar sunuyor.Bazı okuyuculara kitap rahatsızlık vermiş olabilir.Zaten vicdanları rahatsız edecek ki kitap amacına ulaşsın.
Yazar insanların yaşadıklarını açıkça yazmıyor,mesela kırbaçlanmak veya tecavüzü anlatırken semboller kullanıyor.
“Sırtımı kanayana kadar kırbaçladılar" yerine, kitap ilk önce sırttaki yaraları "kırmızı" ile "çiçek açan" bir chokeberry ağacı" olarak görüyor. "Bu adamların kızıma tecavüz etmesini istemiyorum" yerine, "(köle sahiplerinin) kızımın özel bölgelerini işgal etmelerinden kaçının" diyor.
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~
Kitap konusu Amerika ‘daki iç savaştan sonra 1870’lerde geçiyor ve kitap karakterlerinin yaşadıkları 1850’lere geri dönüşlerle anlatılıyor.
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~**~
Çocuklarıyla birlikte kölelikten kaçan Sethe adındaki bir kadının özgürlük mücadelesini okuyoruz kitapta. Sethe, ailesinin tekrar köleliğe yakalanmasına izin vermektense çocuklarını öldürmeyi seçen eski bir köle kadındır.Geçmişin ağırlığını yıllar sonra bile üzerinden atamamış,annelik vicdanıyla,kadınlığıyla bir yandan kendisiyle bir yandan da yaşadığı toplumla hesaplaşmaktadır…
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~
“Artık çocuklarımdan başkası sütümü alamayacak. Sütümü daha önce de kimseye vermedim zaten-yalnızca bir kez oldu; o zaman da ben vermemiştim, benden zorla alınmıştı; beni yere yatırdılar, sütümü sağdılar. Bebeğimin sütünü.Nan’in görevi beyaz bebekleri emzirmekti; annem çeltikte olduğu için beni de emzirmişti. Sütü önce küçük, beyaz bebekler içerdi-ben de geriye kalanı. Kaldıysa, elbette.”Benim” diyebileceğim bir anne sütü yoktu. Sana ait olan sütten yoksun kalmanın ne demek olduğunu bilirim; o süt için savaşmak, avaz avaz haykırmak, sonra da kalan birkaç damlayla yetinmek.”
·
750 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.