Oz Büyücüsü
Oz Büyücüsü,kabul edilenin aksine keskin iyi ve kötünün olmadığı,bir prens veya prensesin başrolu almadığı(böyle olmayan birsürü masal var biliyorum-bkz:la fontaine’in masalları-,bu da onlardan biri sadece bunu belirtmek istedim). ve iyiler kazanır,kötüler kaybeder mesajı yerine daha gerçekçi bir mesaj sunan tatlı bir masal.
Kısaca konusundan bahsedecek olursam;teyzesi ve eniştesiyle yaşayan Dorothy’nin bir kasırga sonucu Oz Diyarı’na düşüp Doğu’nun kötü cadısını istemeden öldürmesiyle başlar.Kansas’a geri dönmek için yolculuğa çıkan Dorothy,yolculuğunda edindiği arkadaşları ile beraber hepsinin dileklerinin gerçekleşmesi umuduyla Oz Büyücüsü’nün yanına giderler.Olayın sonrasını anlatmıyorum ama ana tema bu.
Kitabı okurken içinden çıkarabileceğimiz en net mesajlardan biri,zaten içimizde olan şeyleri fark etmemiz olabilir.Mesela Korkuluk,yolculuk boyu başlarına gelen çoğu şeyi çözen karakterimiz.Ancak kendisi Oz Büyücüsünden bir beyin istiyor.”Etten kemikten değilim bari bana aptal denmesin,ben de düşünebileyim.” kafasında.Aslında zaten düşünebildiğinin farkında olması için büyücünün o a beyin vermesi gerekiyor kitapta.
Sonra Teneke Adam,artık bir kalbinin olmadığından bahsediyor ve bir kalp istiyor büyücüden.Fakat bilmiyor ki zaten hissedebiliyor,yolculuk boyunca ağladığına,bir karıncayı ezdi diye pişmanlık duyup onları ezmemek için daha dikkatli davrandığına şahit oluyoruz.
Son olarak Korkak Aslan,kendisinin de dediği gibi “Ormanlar Kralı Aslan normalde cesur olur ancak ben cesur degilim,korkagin tekiyim.Herkes kükrememden kaçıyor.” yani cesur olmadığından bahsediyor.Dorothy ve arkadaşlarının yolculuğunda ise görüyoruz ki Korkak Aslan,arkadaşlarını korumak için kendi ölümünü göze alacak kadar cesur aslında.
Ve bütün bu kahramanlar,büyücünün gerçekte kim olduğunu öğrenip,büyücüden istediklerini aldıklarında (ya da aldıklarına inandıklarında) gerçekten cesur,akıllı ve hisleri olan kişilere dönüştüklerini sanıyor.Bu biraz bana placebo etkisini çağrıştırdı.İçlerinde olan şeyi dışarıdan alana kadar sahip olmadığını düşünmek..
Oz Büyücüsüne gelirsek,aslında herkesin gözünde büyüttüğü gibi büyülü,büyük ve korkunç olmadığını görüyoruz.Kendisine “büyük ve korkunç” diyerek halkı kendisinden uzak tutmaya çalışan,şatoda izolr bir hayat süren,”büyük ve korkunç” olmanın aksine küçük ve tatlı bir yaşlıyla karşılaşıyoruz.Herkese bir yalanı yaşatmış ve umut vadeden biri olması,herkesi hayal kırıklığına uğratsa da,günün sonunda yine Dorothy ve arkadaşlarına yardım etmesi bence karakterin ne kadar gri olduğunu gösteriyor.Yalandan da olsa hayallerini besliyor.
Bu kitap her şeyiyle çok tatlı ve anlamlıydı.Daha pek çok şey yazılabilir tabii ama benden bu kadar.
Tavsiye ederim,çoğunluğun okuduğu bildiği bir kitap zaten ama olsun:””)
Ayrıca değişik bir bakış açısı olanınız varsa yazarsanız çok sevinirim;)
·
85 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.