Bu kitap bana bir yapboz gibi geldi. Başta Osamu Dazai hakkında verilen bilgileri okuduğumda yazarın garip ve çok değişik bir hayat yaşadığını gördüm. Daha sonra önsöz kısmında bahsedilen üç fotoğrafın incelemesini okuyunca kafam daha da karıştı. Yazarımızı daha da merak ettim. Kitaba geçince de bu iki kısımda verilen yaşanan olayların sebebini ve detaylarını gördüm. Böyle olunca başta kısaca verilen olayların nedenini romanın içinde gördüm ve yazarımızı daha iyi bir şekilde anlamaya başladım.
Bu kitabı okurken yazarımızın varoluşsal bir sancı içinde yok oluşuna şahit oldum.
Kitabın ana karakteri Yozo, hiçbir zaman kendini topluma ait hissedememiş, varlığını maskelerle gizleyerek yaşamış bir adam. Onun için hayat, başkalarının gözünde komik, sevimli ya da kabul edilebilir olmakla şekilleniyor. Kendini olduğundan farklı göstererek hayatta kalmaya çalışıyor. Ama bu sahte yüzler, zamanla gerçek benliğini silikleştiriyor ve bir noktada, kendisi de kim olduğunu bilemez hale geliyor. Bu noktada aslında Yozo’nun hikâyesi, modern insanın trajedisine dönüşüyor. Hepimiz bazen farklı maskeler takmıyor muyuz? Yozo, belki de insanın en gizli korkusunu açığa çıkarıyor: Gerçek benliğimizi göstermekten duyduğumuz derin endişe.
Kitap, bireyin toplum içinde var olma mücadelesini psikolojik açıdan oldukça etkileyici bir şekilde işliyor. Yozo, toplumun kurallarına uymak zorunda kalıyor, ama bu kurallar onu daha da yalnızlaştırıyor. Kendi ruhuna yabancılaşırken, alkol ve kadınlarla avunmaya çalışıyor. Bu kaçış yolları aslında onun dibe çöküşünü hızlandırıyor. Bu noktada Dazai, insanın kendisini yok etme eğilimini, depresyonun ve yabancılaşmanın insan psikolojisi üzerindeki kaçınılmaz etkisini gösteriyor.
Yozo’nun yaşadıkları sadece geçmişin bir hikâyesi değil, günümüz insanının da aynası. Teknoloji geliştikçe, iletişim kolaylaştıkça yalnızlığımız daha da derinleşiyor. Günümüzde de birçok insan, tıpkı Yozo gibi, toplumda kabul görmek için kendisini farklı göstermeye çalışıyor. Ama bunu yaparken kendi iç dünyasını kaybediyor. İnsan ruhu belki de yüzyıllardır aynı çıkmazda: Kendini toplumun beklentilerine göre şekillendirmek mi, yoksa olduğu gibi kalıp dışlanmak mı?
Eğer kendini zaman zaman bu dünyaya ait hissedemiyorsan, bu kitap seni en derinden etkileyecek. Çünkü İnsanlığımı Yitirirken, hepimizin içinde bir yerde saklanan o kırılgan tarafın, o kaybolmuş ruhun çığlığı.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.