Bir aile düşünün birbirine yakın ama bir o kadar da uzak olan. Birbirlerini tanıyormuş gibi yapan ama aslında hiç tanımayan ve birbirlerine yalan üstüne yalan söyleyen bir aile.
Bazı karakterlere kızıyor insan ama bazılarına da sıkıca sarılmak istiyor.
Bazen ne kadar zaman geçse de eskimiyor bazı şeyler içimizde. Örtüyoruz üstünü hep bir şekilde. İşte bu kitap tam da onun kitabı. Yazar öyle güzel ele almış ki bir oturuşta bitiriyorsunuz. Ve aynı zamanda size kendinizi sorgulama fırsatı sunuyor. Kitap sonunda içinizi açıp şöyle bir bakmak istiyorsunuz.
En iyisi mi okuyun derim.
Her okur gibi ben de kendimi Samime Sanay'ın "Söyleme Bilmesinler" şarkısını dinlemekte buldum.
"Yeter bildiklerimiz be Ethem" dedi. "Çok bilmek de iyi değil. Söyleme bilmeyeyim..."
( Merak etmedim de değil yani. Acaba ne diyecekti Ethem sonda:/)
·
437 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.