Düşmüş melekler değil, yükselen maymunlar…Edebiyat
Yann Martel, derin felsefi sorgulamaları edebiyat çerçevesinde sembollerle aktarması açısından dünyada nadir yazarlardan biri olmalı. Okuduğum ilk kitabı Pi’nin yaşamıydı. Bu ikinci kitabı oldu. Kitapta 3 hikaye var. Evsiz, Eve doğru ve Ev. 3 farklı yaşam 3 farklı zaman ve aynı mekan yani Portekiz’in yüce dağları. Farklı ana karakterlerle devam eden birbirinin devamı olan aslında tek bir hikayeden oluşan inanç, keder ve doğa-insan unsurlarının yer aldığı edebi bir eser. İlk hikaye 1904 yılında geçiyor. Karısı ve oğlunu kaybeden Tomas’ın çok eskilerden bir rahibin kutsal eşyasını bulmak için Portekiz’in yüce dağlarına yaptığı yolculuğu anlatıyor. Burada karşımıza İsa - Maymun alegorisi çıkıyor. İkinci hikaye 1938 yılında geçiyor. Karısını çok seven ve onun kaybıyla psikolojik sıkıntılar yaşayan Patalog Eusebio’nun karısı Maria’nın Agatha romanlarıyla İsa arasında şaşırtıcı bağlar kurduğu katil ve kurbanı sorgulatan konuşmalarına yer veriliyor. Bir gün Portekiz’in yüce dağlarından bir köylü kadın gelir. Bu kadın ile ilk kitaptaki Tomas arasında önemli bir bağlantı var. Kadın kocasının cesedinin incelenmesini ister ve valize koyduğu ceseti bir gece Eusebio’ya getirir. Cesedin içinde bir şempanze vardır. Son hikaye 1981 yılında geçiyor. Kanada’da yaşayan siyasetçi Peter’ın hayvanat bahçesinde gezinirken etkilenip yanına almak istediği şempanze Odo ile kökenlerine dönmek için Portekiz’in yüce dağlarına gittiği hikaye anlatılır. Dağda bir köye gider ve bir evde kalırlar. Bu ev ikinci hikayedeki kadının evidir. Odo ile anı yaşamanın ve boş durmanın erdemini keşfeder. Üç hikayede de maymun ve insan alegorisi vardır. Çünkü yazar bize sürekli hatırlatır: Bizler düşmüş melekler değil, yükselen maymunlarız!
·
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.