Geri Verilen Kız ~ Donatella Di Pietrantonia
Arada sırada ilk annemin okulda birkaç saniyeliğine sırtımı sıvazlayan elini düşünüyorum. Hala kendime sorarım, onun gibi bir merhamet fukarasının elini neden sırtıma koyduğunu.
Merhaba sevgili kitapseverler, kitap, zihnimize kazınacak, aklımızı etkileyecek, kalbimize dokunacak bir roman. Yıllar sonra bile, baş karakterin yaşadığı çelişkileri, aidiyet arayışını, kimlik sancısını kendi hayatımızda sorgulamamıza neden olacak türden.
Baktığımız yerden gördüğümüz gerçekten nedir? İnsan olmak ne demek? Bir yere ait olmak istemek ne demek? Sorularına yanıtlar aradım. En derin insan ihtiyacı kuşkusuz ki; aileydi. Aile; güvenin, kimliğin ve varlığın temeliydi ama ya bu temelin kendisi sarsılmışsa? Ebeveynlerin çocuklarına, çocukların ebeveynlerine aidiyet duymadığı, kardeşlik bağlarının yaralarla örüldüğü bir dünyada, insan nereye ait olabilir?
Bu kitapta, aile içindeki çatışmalar, ana karakterin dilemması, ruhu derinden sarsan kimlik krizleri, kız kardeşlik, ebeveyn-çocuk ilişkilerinin kırılgan dengesi tüm çarpıcılığıyla işlenmiş. Kelimeler ne kadar yalın olursa olsun, anlatılanlar o kadar güçlü ki, kitabı bitirdiğinizde bile içinizde taşıdığınız ağırlıktan kurtulamıyorsunuz.
Bazen öyle bir an gelir ki, acı ne bağırmaya ne de ağlamaya sığar. İnsan, içindeki yangınını susturamaz, bedenine acı saplar. Tırnaklar deriye geçer, et kanar, kan sıcak sıcak süzülür. Ama kimse kıpırdamaz. Ne bir söz, ne bir tepki—sadece donmuş gözler ve sessiz bir kabulleniş. Çünkü bazı yaralar anlatılmaz, bazı acılar yalnızca seyredilir. Tıpkı Arminuta’nın tırnaklarını kendi yüzüne saplayıp kanatırken, kız kardeşi Adriana’nın sessizce onu izleyişi gibi
Beni çok derinden etkiledi. Benim için yılın en iyilerinden olan bir kitap.
2017 Premio Campiello ve Premio Napoli’ye layık görülmüş, 2024 de Premio Strega ödülü sahibi kitabı gönülden tavsiye ediyorum.
Herkese keyifli okumalar dilerim, sevgiyle
·
5,3bin Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.