Benim kefaretim de, gönlüme koyduğum gizlerde.
Sene 2015 lise son sınıf öğrencisiyim,
İstanbul'da bir kültür merkezinde bir söyleşi var! Ve ben o gün bu kitabı oradan sadece 10 TL vererek almıştım. Daha sonra evimizin oturma odasında sehpada çok süre bekledi. Hayat bazı şeyleri yolunda götürmedi ve okumak nasip olmadı. Evimizde kitap okunmadığı için bir koltuğun altına kaldırılmış bunca sene beklemiş beni, ve ben ansızın orada buldum onu, koltuğun altında...
Sevgili Dost,
Mektup yazmayı unutmuş olsam da bir kaç kelime olacak şekilde sana seslenmek istiyorum bende. Tıpkı 
A. Ali Ural gibi.
Sevgili Dost,
İnsan yalnız kaldı mı canı sıkılmıyor aksine kendiyle barışıp eğleniyor. Can sıkıntısı denen şeyin kalabalıkta olduğunu fark ediyor.
Kendine uğraş aramıyor çünkü kendini dinliyor insan. Yalnız sadece kendini. Üç beş kitabı oluyor elinin altında belki bir fincan kahvesi... Ama kısa sürüyor bu yalnızlık, kalabalık dünya da, insan yalnızda kalamıyor!
Güz mevsimi geldi ardına kış, bahar, sahi bahar gelir mi bu sene? Bize de görmek nasip olur mu açan mor menekşeleri?
Bak ne diyor Cahit Sıktı,
"Haberin var mı? Oluklardan
Akan su sesinde bahar geliyor."
Sahi haberin var mı? Bahar kapıya dayanmış...
Acıları unutturmak için geliyorum diyor.
İçine gömdüğün, kalbine iğneler batırarak kanatan acılarını unutmak için.
Sevgili Dost,
Bahar geldi mi? Acılarını unuttun mu?
Evet pek beceremedim, belki bilmediğim sadece hayal ettiğim dostuma yazdığım bu kısacık mektubu. Ama olsun, olsun değil mi? Mektupların bir sesi, kokusu en mühimide hiçbir zaman yok olmayacak anısı var.
Posta Kutusundaki Mızıka işte tamda böyle. Anısı var, bir mektup değil tam 61 mektup ve posta kutusunda unutulan kefareti bir mızıka olan mektup...
Keyifle okuyun
A. Ali Ural gibi.
Sevgili Dost,
İnsan yalnız kaldı mı canı sıkılmıyor aksine kendiyle barışıp eğleniyor. Can sıkıntısı denen şeyin kalabalıkta olduğunu fark ediyor.
Kendine uğraş aramıyor çünkü kendini dinliyor insan. Yalnız sadece kendini. Üç beş kitabı oluyor elinin altında belki bir fincan kahvesi... Ama kısa sürüyor bu yalnızlık, kalabalık dünya da, insan yalnızda kalamıyor!
Güz mevsimi geldi ardına kış, bahar, sahi bahar gelir mi bu sene? Bize de görmek nasip olur mu açan mor menekşeleri?
Bak ne diyor Cahit Sıktı,
"Haberin var mı? Oluklardan
Akan su sesinde bahar geliyor."
Sahi haberin var mı? Bahar kapıya dayanmış...
Acıları unutturmak için geliyorum diyor.
İçine gömdüğün, kalbine iğneler batırarak kanatan acılarını unutmak için.
Sevgili Dost,
Bahar geldi mi? Acılarını unuttun mu?
Evet pek beceremedim, belki bilmediğim sadece hayal ettiğim dostuma yazdığım bu kısacık mektubu. Ama olsun, olsun değil mi? Mektupların bir sesi, kokusu en mühimide hiçbir zaman yok olmayacak anısı var.
Posta Kutusundaki Mızıka işte tamda böyle. Anısı var, bir mektup değil tam 61 mektup ve posta kutusunda unutulan kefareti bir mızıka olan mektup...
Keyifle okuyun·
854 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Benim çok severek okuduğum bir kitaptı. Sohbet havasında, bazen dertleşme gibiydi bu kitabı okumak 😇. Bazı sorularla da düşündüren bir kitaptı diyebilirim.Alıntılarınız vesilesiyle hatırlamış oldum😍. Kaleminize sağlık 🌺🤗
Aygız
Gönderi Sahibi
Gerçekten de bahsettiğiniz gibi. Bazen insan durup düşünüyor okurken her şey için yapılanlar hak edilerek mi yapıldı vs. Diye. 😇Rica ederim, bende teşekkür ediyorum 🥰