Bağlanma
Başkalarının benim istediğim kadar yakın olmayı tercih etmediğini görürüm. Partnerimin beni gerçekten sevip sevmediği veya benimle olmaya devam edip etmeyeceği konusunda sıklıkla endişelenirim. Biriyle tam olarak bü-
tünleşmek isterim ve bu istek zaman zaman insanları korkutup uzaklaştırır.
(Kaygılı bağlanma stilinin ölçütü.)
Mutluluk içinizden gelen bir şey olmalıdır ve sevgilinize ya da eşinize bağlı olmamalıdır.
Kaygılı:
Partnerlerinize yakın olmayı seviyorsunuz ve büyük bir yakınlık kurabiliyorsunuz. Fakat yine de partnerinizin sizin istediğiniz kadar yakın olmak istemeyeceğinden korkuyorsunuz. İlişkiler, duygusal enerjinizin büyük kısmını tüketiyor. Partnerinizin davranışlarında ve halindeki ufak dalgalanmalara karşı fazla duyarlı olma eğiliminiz var ve genellikle algılarınız doğru olsa da partnerinizin davranışlarını fazla kişisel algılıyorsunuz. İlişki boyunca birçok olumsuz duygu hissediyorsunuz ve moraliniz kolayca bozuluyor. Nihayetinde, trip atıyor ya da sonradan pişman olacağınız şeyler söylüyorsunuz. Diğer kişi size fazlasıyla güvence ve rahatlatma sağladığında, kaygılarınızla olan meşguliyetiniz dağılıyor ve memnun hissediyorsunuz.
Yabancılara çok daha iyi
davranırken size soğuk davranıyorsa, sorularınızı pas geçiyorsa
–sizinle konuşmamayı seçiyorsa– düşman olmuşsunuz demektir.
Tek suçunuz yakınlığı kaldıramayacak biriyle yakınlaşmaktı.
Güvenli birinin yakın çevresindeki hayat bundan çok farklıdır.
Düşmana dönüştüğünüze ikna olduktan sonra bile uzaklaşıp gitmek neden bu kadar zor? Öncelikle, çok acı verici. Partnerinizin
kötü davranması çok acı verici olsa da bir bağı kesmek dayanılmaz ölçüde acı verebilir. Mantıken gitmeniz gerektiğini bilirsiniz ama
duygusal beyniniz bu hamlede bulunmaya henüz hazır olmayabilir.
Partnerimizle yakınlaşmayı ihmal ettiğimizde kendi oksitosin salınımımız da azalıyor ve çevremizle anlaşmaya hazır olmuyor, çatışmalara karşı daha kırılgan oluyoruz.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.