emare, maske.
Günaydın, tünaydın, iyi akşamlar veya iyi geceler…
Spoiler olacak!
Arkadaşlar, ben kitabı bitirmedim… kitap beni bitirdi, mahvetti, gebertti, kazdı mezarımı içine gömdü beni. Hıçkırıklarla ağladım kitaba. Serinin net bir şekilde en iyi kitabıydı ve kolay kolay ağlayan birisi değilim ama hıçkıra hıçkıra ağladım. Özellikle Doğuş Karaer’in mahkemedeki ihaneti… orada koptum işte. Başladım ağlamaya.
Büge ile Gürkan… Ağlamaktan ciğerlerim çıktı. Büge… Büge’nin oğlu… Başka bir evrende, en güzel hâliyle…
Minel, Korel.. Sizi her zaman çok seveceğim. Minel’in hatalarına, Korel’in hastalığına ve geçmişinize rağmen. Sizler bende çok ayrı bir yere sahip oldunuz. İyi ki okudum sizi, iyi ki.
Minel’in hataları o psikolojiyle yapılacak doğrulardı arkadaşlar. Minel’i suçlamak bencillikten ibaret. Evet, kırgınım bende Minel’e geçmişinde gördüklerimiz için ama o mantık ve kalbinin orta yolda verdiği karar ile en doğru şekilde davrandı.
Korel’e ise her zaman inancım tamdı. Psikolojisinin durumu gözler önündeydi zaten, kişilik bozukluğu olabileceği de gözlemlenebilirdi. O yüzden ona hep güvendim, en kötü yerde bile güvenmeye devam ettim ve güvenim boşa çıkmadı.
Minel ve Korel öldü, ama Minel, Korel’i unutmadı. Minel, Korel için yaşamaya devam etti.
İyi ki okudum sizi, teşekkür ederim.
Emare - Maske
Aslı Arslan
Emare - Maske
Aslı Arslan·
93 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.