·1025 syf.····Okunma: 21 Şubat 2025 19:54 Dostoyevski’den okuduğum beşinci kitap Karamazov Kardeşler, beni kalınlığıyla biraz endişelendiren bir kitaptı fakat okumaya başlayınca tüm endişelerim uçtu gitti. Çok akıcıydı ve çok heyecanlı bir kitaptı. Sıkıldım iki kısım vardı sadece, onları da yorumumun devamında sizlerle paylaşacağım.
Kitabımızda dört ana karakterimiz var. Aleksey, Ivan ve Dmitri. Bunlar üç erkek kardeş. Bir de babaları Fyodor Pavloviç. Fyodor Pavloviç oğulları ile pek alakası olmayan, vurdumduymaz, her şeyi tiye alan, sorumsuz bir baba. Zaten kitapta yaşananların da bize gösterdiği üzere, baba olmayı başaramamış birinin, evlatlarının üzerindeki acı etkisini okuyoruz.
Kitap aslında acı gerçekleri yüzümüze vurmanın yanında güldürüyor da. Yani şahsen ben, baba Fyodor Pavloviç’in yaptığı şeylere çok güldüm. Bir adam ancak bu kadar saçmalayabilirdi yani.
Her bir karakterin farklı özelliklerinin detaylı anlatılmış olması da çok güzeldi. Ivan’ın başına buyrukluğu, Dmitri’nin kötü yanları, Alyoşa’nın saflığı ve babaları Fyodor’un rahatlığı gerçekten okunmaya değerdi.
Kitapta çok fazla karakter vardı ve ben okurken önemli gördüğüm karakterlerin hepsini not aldım. Bu arada kitapla ilgili sesli yorumumu öne çıkanlarımdan ulaşabilirsiniz. Orada yazdığım karakterlerin hepsinin fotoğrafı var, okurken size faydalı olur diye düşünüyorum. Hem de bir karakterin birden fazla ismi olduğu için gerçekten çok kafa karışıklığı yaratıyordu. Karakterleri not alma kitabı okurken gerçekten işimi çok kolaylaştırdı, aklıma gelmeyen bir karakter olduğunda hemen notlarımı açıp baktım.
Kitabı okumam uzun sürdü bu tamamen benle alakalı benim işlerimle alakalı yoğunluğumla alakalı bir şeydi. Yoksa kitap taş çatlasın dört beş günde biter diye düşünüyorum. Kitabı okurken sadece iki karakterin anlatıldığı kısımda sıkıldım onlar da: Staretz ve Kolya karakterleriydi. Çook bunaldım okurken. Aslında bunun sebebi de benim Karamazov ailesini çok sevmemdi. Onların kaoslarını o kadar çok sevdim ki başka hiçbir şey okumak istemedim.
Ayrıca bir karaktere daha değinmek istiyorum: Gruşenka. Ayyy bu kadın beni kanser etti okurken. Ne fettan bir kadınmışşş öyle, herkesi elden geçirdi.
Aslında ona değil de erkeklere kızmak lazım da…
Neyse neyse, daha fazla uzatmayayım. Ben kitaba bayıldım bayıldım. Çook sevdim.
Kitabı okumaya başlamadan önce Suç ve Ceza’dan daha çok seveceğimi söyleyenler yanıldı bu arada. Benim için Suç ve Ceza bambaşkaydı. Ama tabii ki Karamazov Kardeşler’i de çook sevdim. Mutlaka okuyuun.