Yaşamlarımız çetrefilli, arka sokaklarında umut kayboluyor,sevgi kayboluyor,inanç kayboluyor,güven kayboluyor... Günün sonunda kendiyle baş başa kalıyor insan, burukluğu ve kırgınlığıyla. Yaşam ağrısı dese de çoğu insan hayatın yan etkileri diye dillendirmekten yanayım.Duygu dolabından maskeler seçip dökülünce sokağa,kendine bile yabancı kaldığını anlıyor insan.Uzakların tatlı esintisi çeliveriyor zihnimizi. Nietzsche oluyoruz bir gün hayata küsüyoruz ya da Breuer olup hülyaların özlemini çekiyoruz.Gerçek hayat trajik ve dramatik iken Yalom kadar başarılı değiliz düşüncelerimizi aktarmak için.
Ayna tutar gibi karakterlerin yaşamlarını arşınlıyorsunuz sayfalar boyu. Duygu yüklü hayatlar ve yaşanmışlıkların ağırlığı ama daha da çok yaşanmayanın burukluğu. Nietzsche Breuer kimin hikayesine ortak olsa kendine pay biçiyor insan. Beklentilerimizin verdiği kırgınlık hissi hepimizin kalbine yapışmış adeta.İnsanın kendini anlaması için,arayışını anlamlandırması için mutlaka okunması gerekilen bir kitap. İlk sayfadan son sayafaya dek zihninizin derinliklerinde satranç oynayacaksınız hayata karşı. Virgül koyulan çoğu cümleye nokta koymak isteyenler için muazzam bir eser. 
Irvin D. Yalom 
Nietzsche Ağladığında
Irvin D. Yalom Nietzsche Ağladığında
·
195 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.